III SA/Wa 3535/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do grudnia 2003 r. postanawia: odrzucić skargę R.Z. (dalej zwany: "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od marca do grudnia 2003 r. Wezwaniem z 29 grudnia 2015 r. skierowanym na adres Skarżącego wezwano go do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz o wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania wynika, że przesyłka listowa polecona została doręczona Skarżącemu w dniu 5 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - zwana dalej "P.p.s.a.", sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącemu 5 stycznia 2016 r. Ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi biegł zatem od 6 stycznia 2016 r. i upłynął 12 stycznia 2016r. (wtorek). Skarżący do dnia wydania niniejszego postanowienia nie usunął wskazanych braków formalnych skargi tj. nie podpisał skargi w siedzibie Sądu, ani nie nadesłał własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, jak również nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.