III SA/Wa 3542/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia C. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. z dnia 7 marca 2017 r. na postanowienie z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od października do grudnia 2014 r. postanawia odrzucić zażalenie. C. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą" lub "Spółką") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od października do grudnia 2014 r. Spółka wniosła także o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. Starszy Referendarz Sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Po rozpoznaniu sprzeciwu tut. Sąd postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. Pismem z dnia 7 marca 2017 r. Skarżąca złożyła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazać należy, że w myśl art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt 1-10 tego przepisu. Jeżeli zatem P.p.s.a. przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a. - w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że rolą WSA jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 P.p.s.a, publ. Legalis). Zaznaczenia również wymaga, że przepis art. 260 P.p.s.a., przed dniem wejścia w życie ww. ustawy stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 P.p.s.a. należy stwierdzić, że w obecnym stanie prawnym na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego nie przysługuje zażalenie do NSA. Takie stanowisko zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny, m.in. w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 694/16. W konsekwencji powyższych ustaleń należy stwierdzić, że Skarżącej nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 24 lutego 2017 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starszego Referendarza Sądowego z dnia 19 stycznia 2017 r. odmawiające przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Tym samym zażalenie z dnia 7 marca 2017 r., jako niedopuszczalne, należało odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.