III SA/Wa 358/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji J. K. (dalej zwana: "Skarżącą"), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2013r., którą to Dyrektor określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. z tytułu kapitałów pieniężnych w kwocie 52.074,00zł. Pismem z 27 kwietnia 2014r. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, iż sporna kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji jest bardzo duża, a dodatkowo powiększają ją odsetki, co daje łącznie prawie 100tyś zł. Ponadto Skarżąca ma jeszcze dwie sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie gdzie sporne kwoty to 58.900zł i 9.690zł plus odsetki. Skarżąca wskazała, że nie posiada takich środków finansowych. Miesięcznie Skarżąca uzyskuje dochód w wysokości 2.500zł oraz raz w roku dopłatę bezpośrednią w wysokości ok. 25tyś. zł. Skarżąca posiada gospodarstwo rolne, ale uzyskanie środków finansowych ze sprzedaży części tych gruntów jest utrudnione, bo nie ma chętnych do ich kupna. Skarżąca podkreśliła, iż wszczęcie egzekucji przez organy podatkowe i zajęcie jej rachunków bankowych lub kwot dotacji spowoduje zagrożenie dla jej bytu oraz wyrządzi jej znaczną szkodę i spowoduje nieodwracalne skutki. Skarżąca nie będzie miała bowiem środków na wykonanie prac w gospodarstwie, co jest warunkiem otrzymania dopłat. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Należy jednocześnie podkreślić, że ustawa nie precyzuje pozytywnych przesłanek, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Ocena, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pozostaje w wyłącznej kompetencji sądu. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności - por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaszły przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała okoliczności, które przez wykonanie ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. mogłyby doprowadzić do wyrządzenia jej niepowetowanej szkody. Skarżąca wyjaśniła, że prowadzi gospodarstwo rolne, a średni jej dochód miesięczny to 4.500zl brutto. Skarżąca podkreśliła, że zapłata zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych ustalonego skarżoną decyzją przekracza jej możliwości finansowe. Kwota ta to łącznie z odsetkami prawie 100tyś. zł. Skarżąca nadmieniła, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. wydał jeszcze dwie decyzje określające jej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. i 2007r. Łączna kwota wynikająca z tych trzech decyzji to ponad 225.000zł. Wyjaśnienia Skarżącej Sąd uznał za wiarygodne. Skoro średni miesięcznych przychód Skarżącej to 4.500zł, a łączna kwota do zapłaty łącznie z odsetkami wynosi ponad 225.00zł. to słusznie Skarżąca twierdzi, że natychmiastowa egzekucja tej kwoty zagroziłaby jej bieżącemu utrzymaniu. Ponadto Skarżąca nie ma innego, poza gospodarstwem rolnym majątku, który mogłaby przeznaczyć do sprzedaży i uzyskanymi kwotami pokryć zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych określone w decyzjach Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd zważył również, że blokada rachunków bankowych Skarżącej bądź kwoty dotacji spowoduje nieodwracalne następstwa, bowiem Skarżąca nie będzie mogła sfinansować koniecznych prac w gospodarstwie rolnym, a to pociągnie za sobą utratę dotacji bezpośredniej, gdyż dotacje te związane są nieodłącznie z tymi pracami. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i doprowadzić do trudnych dla Skarżącej następstw. Sąd wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji miał też na względzie, iż Skarżąca toczy spór z Dyrektorem Izby Skarbowej w W. w przedmiocie określenia jej zobowiązania podatkowego za 2006r. i 2007r. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.