III SA/Wa 3580/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PUH P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PUH P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji PUH P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty i marzec 2011 r. Następnie w piśmie z dnia 8 grudnia 2015 r. Skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżąca wskazała, iż sytuacja w jakiej się znajduje wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." W ocenie Skarżącej, wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca znajduje się bowiem w złej sytuacji finansowej. Spółka zarówno w latach ubiegłych (m. in w 2014 roku) jak i w roku bieżącym wykazuje stratę. Ponadto Spółka nie posiada składników majątkowych których sprzedaż mogła by zaspokoić zaległości podatkowe. Wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze bardziej pogorszy sytuację Spółki, co może zakończyć się likwidacją jej jako bytu gospodarczego. Obecnie Spółka ze względu na prowadzenie sporu praktycznie nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy. Ponadto Spółka praktycznie nie uzyskuje przychodów - generuje straty i ponosi minimalne koszty funkcjonowania. Do przedmiotowego wniosku Skarżąca załączyła wydruki obejmujące zestawienie: Rachunku zysków i strat na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz 31 października 2015 r., a także Bilanse aktywa i pasywa na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz 31 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała w swoim wniosku okoliczności, które z uwagi na wykonanie zaskarżonej decyzji mogłyby prowadzić do wyrządzenia jej znacznej oraz nieodwracalnej szkody. Obecnie Skarżąca praktycznie nie funkcjonuje jako podmiot gospodarczy, nie uzyskuje przychodów i ponosi jedynie minimalne koszty swojego funkcjonowania. Skarżąca podkreśliła, że powyższe okoliczności w konsekwencji skutkować będą koniecznością całkowitego zaniechania prowadzenia działalności gospodarczej i jej likwidacji. W tej sytuacji zgodzić się należy ze Skarżącą, iż w związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji uznać więc należy, że Skarżąca wykazała potrzebę udzielenia jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.