III SA/Wa 3594/14

Dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia: odrzucić skargę Skarżąca – A. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej ("GIKS") z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na skargę GIKS wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że powyższe postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, zatem skarga na nie jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów i czynności jest wyczerpujące (katalog zamknięty), a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone powyżej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych i zostanie odrzucona stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z poglądem ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, skarga do sądu administracyjnego przysługuje na akt lub czynność, gdy jest on podjęty w indywidualnej sprawie, skierowany do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. o sygn. akt OSK 247/04). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie GIKS z dnia [...] lipca 2014 r., wydane m. in. na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "O.p.", mocą którego umorzono postępowanie wszczęte na skutek ponaglenia Skarżącej na niezałatwienie w terminie, przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W., wniosku Skarżącej o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną tego organu kontrolnego z dnia [...] lipca 2006 r. Ustalić należy zatem, czy rozpatrzenie skargi na powyżej opisane postanowienie GIKS z dnia [...] lipca podlega kognicji sądów administracyjnych. Ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym, przysługującym na bezczynność organu administracyjnego. Postanowienie wydane w odpowiedzi na ponaglenie jest rozstrzygnięciem dokonanym w ramach nadzoru organu wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej. Postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, skoro jego celem jest spowodowanie jedynie, aby tego rodzaju rozstrzygnięcie zostało podjęte (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2010 r. o sygn. akt II GSK 1350/10). Postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest także postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., bowiem na skutek wniesienia ponaglenia nie toczy się żadne nowe postępowanie administracyjne, a jedynie, jak już Sąd wskazał powyżej, postępowanie w trybie nadzoru organu wyższego stopnia nad organem niższego stopnia. Ponadto na postanowienie, wydane w trybie art. 141 O.p., nie przysługuje środek zaskarżenia, ponieważ nie mają do niego zastosowania przepisy dotyczące zażaleń, zamieszczone w art. 236-239 O.p. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2008 r. o sygn. akt SAB/Gl 17/07). Postanowienie wydane w trybie art. 141 O.p. nie jest zatem objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Należy także wykluczyć możliwość zaklasyfikowania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. jako innych, niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a., aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Postanowienie, w którym organ ustosunkowuje się do treści ponaglenia, nie stwarza bowiem po stronie adresata jakichkolwiek uprawnień czy obowiązków, a tym samym nie kwalifikuje go do aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2012 r. o sygn. akt I FSK 1643/12). Możliwość poddania postanowienia wydanego w trybie art. 141 O.p. kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne nie wynika także z żadnego przepisu szczególnego w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. – w szczególności z żadnego z przepisów O.p. W konsekwencji Sąd stwierdza, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie GIKS z dnia [...] lipca 2014 r., wydane w trybie art. 141 O.p., nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wniesiona zatem przez Skarżącą skarga na to postanowienie podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.