III SA/Wa 36/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia istnienia nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz A. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 8.327 zł (osiem tysięcy trzysta dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca – A. Sp. z o.o. z/s w G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] lipca 2006 r., o odmowie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o odrzucenie skargi jako złożonej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 12 czerwca 2008 r. (sygn. akt III SA/Wa 1232/08) odrzucił skargę jako spóźnioną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 grudnia 2008 r. (sygn. akt I FSK 1583/08) uchylił powyższe postanowienie, wskazując że wnioski płynące z analizy akt, na których oparł się Sąd I instancji, zostały podważone przez Skarżącą dołączoną do skargi kasacyjnej kserokopią książki nadawczej. Wynika z niej, że Skarżąca 4 kwietnia 2008 r., a więc przed upływem ustawowego terminu, za pośrednictwem Poczty Polskiej wysłała na adres Dyrektora Izby Celnej pismo o nr nadawczym [...]. Pismem z 9 lutego 2009 r. Dyrektor Izby Celnej w W. poinformował Sąd o uwzględnieniu w całości skargi Skarżącej, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". Do pisma tego załączył decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2009 r. uchylającą zaskarżoną decyzję z [...] lutego 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W odpowiedzi na zapytanie Sądu pełnomocnik Skarżącej poinformował w piśmie z 25 lutego 2009 r., że wspomniana decyzja Dyrektora Izby Celnej z [...] lutego 2009 r. została mu doręczona w dniu 16 lutego 2009 r. (datę tę omyłkowo oznaczono jako 16 lutego 2008 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej w W. uczynił wydając w dniu [...] lutego 2009 r. decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej, co nastąpiło w dniu 16 lutego 2009 r., przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lutego 2008 r. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni dalsze procedowanie w sprawie zbędnym. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlega w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. W odniesieniu do wniosku Skarżącej o zwrot kosztów postępowania stwierdzić należało, że zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 6 pkt 6 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349, z późn. zm.), należały wpisy stosunkowe od skargi (1.951 zł) i skargi kasacyjnej (976 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego (5.400 zł).