III SA/Wa 3631/14

Dnia 8 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego oraz wezwanie do wpłaty różnicy podatku postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 287,00 zł (słownie: dwieście osiemdziesiąt siedem złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Skarżąca – O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług wysokości zobowiązania podatkowego oraz wezwanie do wpłaty różnicy podatku. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi. Następnie pismem z dnia 25 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej cofnął przedmiotową skargę, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania oraz zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Ponadto pełnomocnictwo udzielone przez Skarżącą adwokatowi A. T. nie wyłączało ze swojego zakresu umocowania do cofnięcia skargi (art. 39 p.p.s.a.). Skuteczne cofnięcie skargi obliguje więc Sąd do umorzenia postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.