III SA/Wa 3655/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-05
Skład orzekający: Sędzia WSA Artur Kuś
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług, jeśli jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki dla strony?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że strona wykazała istnienie przesłanek z art. 61 § 3 PPSA. Ocena sytuacji finansowej spółki, w tym jej zadłużenia i potencjalnej utraty płynności finansowej, uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji w celu zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom.Stan faktyczny
Spółka D. S.A. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczącą podatku VAT za 2011 r. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie może wyrządzić znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z uwagi na jej trudną sytuację finansową, wysokie zadłużenie i konieczność restrukturyzacji.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś, po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
D. S.A. z siedzibą w W. (dalej Skarżąca/Spółka/Strona) wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. Skarżąca w piśmie z dnia 10 października 2017 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że wykonanie decyzji może wyrządzić jej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z uwagi na aktualne wyniki finansowe Spółki, sytuację na rynku [...], spłatę zadłużenia, brak aktywów trwałych o istotnej wartości, które podlegałyby zbyciu na rynku. Skarżąca podniosła, że wysoki poziom zadłużenia Spółki będzie prawdopodobnie wiązać się z koniecznością podjęcia działań restrukturyzacyjnych, w tym redukcją zatrudnienia. Ponadto Spółka mogłaby rozpocząć proces oddawania lokali własnych we franczyzę, co jednak jest czasochłonne, a w długim okresie mogłoby oznaczać zmniejszenie faktycznych przychodów z działalności operacyjnej. Strona wskazała, że w związku z prowadzonymi postępowaniami kontrolnymi, zaprzestała istotnych działań inwestycyjnych i otwierania nowych lokali. Zdaniem Skarżącej, mając na względzie uzasadnione założenie, że zaskarżona decyzja może zostać uchylona w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jej wykonanie może doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków, tj. naruszyć napięty plan finansowy Spółki, bowiem środki finansowe zostaną przeznaczone do urzędu skarbowego zamiast na obsługę zadłużenia.
Do wniosku Skarżąca załączyła sprawozdania finansowe za lata 2014-2016, zestawienie zobowiązań na dzień 30 września 2017 r., oświadczenie o liczbie zatrudnianych pracowników, informację o wysokości zobowiązań pracowniczych, odpisy z rejestru zastawów, listę lokali z sumą zobowiązań z tytułu czynszu najmu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 Ppsa, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd zauważa, że o spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04). Trudne do odwrócenia skutki natomiast, to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 25 września 2013 r. II GSK 1767/13).
W niniejszej sprawie Skarżąca wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi znaczną szkodę lub spowoduje dla niej trudne do odwrócenia skutki. Dokonując oceny zasadności wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją oraz sytuację finansową Spółki, w tym stan jej zadłużenia zobrazowany dokumentami dołączonymi do wniosku. Sąd podzielił tym samym stanowisko Spółki, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wiązać się z pozbawieniem Spółki płynności finansowej w stopniu uniemożliwiającym jej bieżące regulowanie zobowiązań, co może skutkować chociażby redukcją zatrudnienia.
Wobec powyższych ustaleń, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie istnieją podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.
Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 Ppsa nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r., FZ 33/04 i FZ 38/04). W związku z tym Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło