III SA/Wa 367/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-04-21

Skład orzekający: Małgorzata Długosz - Szyjko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne, gdy zmierza do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd jest związany cofnięciem skargi, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub powoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku braku takich przesłanek, sąd umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
C. Sp. z o.o. złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych. Następnie, pismem z dnia 14 kwietnia 2010 r., Skarżący cofnął złożoną skargę. Sąd rozpoznał wniosek o cofnięcie skargi, nie stwierdzając przesłanek wyłączających jego skuteczność.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono Skarżącemu uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz - Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić Skarżącemu uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł. Pismem z 7 stycznia 2010 r. C. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W piśmie z 14 kwietnia 2010 r. Skarżący oświadczył, że cofa skargę na wskazaną wyżej interpretację indywidualna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd rozpoznając ten wniosek nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Zatem, Sąd jest związany cofnięciem skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 14 kwietnia 2010 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło