III SA/Wa 3692/16

Dnia 20 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę M.D. (dalej jako "Skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2017 r. Skarżący został wezwany pismem z 10 marca 2017 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 4.948 zł. W wezwaniu został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 15 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 40 akt sądowych). Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 31 maja 2017 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący został wezwany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 16 marca 2017 r. i upłynął z dniem 22 marca 2017 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 31 maja 2017 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.