III SA/Wa 3695/16

Dnia 29 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Skarżącemu kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi U.R. (zwany dalej "Skarżącym" lub "Stroną") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2016 r. Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została uznana za doręczoną w dniu 3 stycznia 2017.r, zarządzeniem z 19 stycznia 2017 r., w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."). W związku z powyższym termin do wniesienia wpisu od skargi upływał w dniu 10 stycznia 2017 r. Skarżący uiścił należny w sprawie wpis sądowy dopiero w dniu 10 lutego 2017r. W dniu 13 lutego 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącego zawierające wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W piśmie z 28 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie jako dwukrotnie awizowana, została uznana za skutecznie doręczoną 21 marca 2017 r. Również w dniu 21 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał zarządzenie, którym pozostawiono wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Od przedmiotowego zarządzenia Strona wniosła zażalenie. Postanowieniem z 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił zażalenie. Uzasadniając, wskazał że zarządzenie z 28 lutego 2017 r. zostało doręczone 21 marca 2017 r. w trybie art. 73 P.p.s.a., a nie jak wynika z badanego zarządzenia 24 stycznia 2017 r. W dacie jego wydania nie było zatem podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jednakże, skoro Strona nie uzupełniła jego braków formalnych w wymaganym terminie, czyli do 28 marca 2017r., należało na podstawie art. 49 § 2 i art. 87 § 1 P.p.s.a. pozostawić wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Na postanowienie WSA w Warszawie z 11 maja 2017 r. Strona wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazując że do 8 lutego 2017 r. przebywała za granicą, natomiast pisma z marca br. do niej nie dotarły. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt II FZ 457/17, oddalił zażalenie Strony jako niezasadne. W uzasadnieniu NSA wskazał, że Strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Według twierdzeń pełnomocnika Strony, przesyłka zawierająca ww. wezwanie "nie dotarła". W aktach sprawy znajduje się koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie, opatrzona adnotacją o pozostawieniu druku awizo. Powyższe wskazuje, że przesyłka nie została podjęta z placówki pocztowej, co obciąża Stronę która była o takiej możliwości prawidłowo zawiadomiona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 4 stycznia 2017 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 10 stycznia 2017 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż wymagany wpis sądowy od skargi został uiszczony przez Skarżącego w dniu 10 lutego 2017r., czyli po terminie wyznaczonym w zarządzeniu doręczonym 3 stycznia 2017 r. Skarga nie została zatem opłacona w terminie i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.