III SA/Wa 3695/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U.R. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Alojzego Skrodzkiego od orzekania w sprawie ze skargi U.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia oddalić wniosek W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu skargi Skarżący U.R. zawarł wniosek o wyłączenie od udziału w sprawie sędziego WSA Alojzego Skrodzkiego, wskazując, iż sędzia ten nie gwarantuje minimalnego obiektywizmu. Podkreślił, że przytoczona argumentacja nie znajduje oparcia ani w orzecznictwie, ani w doktrynie, na dowód czego przytoczył jedną z ostatnich uchwał Sądu Najwyższego. Z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Alojzego Skrodzkiego wynika, że po jego stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", wyłączające od rozpoznania niniejszej sprawy. Nie istnieją nadto inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego należało oddalić. Zgodnie z art. 18 § 1 P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) (1) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3). Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 P.p.s.a. W ocenie Sądu kierowane pod adresem sędziego WSA Alojzego Skrodzkiego zarzuty są wyłącznie przejawem subiektywnych odczuć Skarżącego. Tymczasem samo jego przeświadczenie, że sędzia ten "nie gwarantuje nawet minimalnego obiektywizmu" nie stanowi przesłanki jego wyłączenia. Podstawą wyłączenia sędziego mogą być bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. Takich zaś, zdaniem Sądu, brak jest w niniejszej sprawie. Przekonanie Skarżącego o braku obiektywizmu sędziego wynika raczej z jego niezadowolenia z wydanego wobec niego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi, czego wyrazem są choćby takie jego stwierdzenia jak: "przytoczona argumentacja nie znajduje oparcia ani w orzecznictwie, ani w doktrynie", "najwyższy czas, żeby orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego czy Sądu Najwyższego (a także Naczelnego Sądu Administracyjnego) były znane i przede wszystkim stosowane przez sędziów i referendarzy sądowych sądów niższych stopni", "wbrew "nieomylnemu" stanowisku SWSA Alojzego Skrodzkiego", "nie może się ostać w obrocie prawnym jako sprzeczne z prawem". Tymczasem w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, w myśl którego nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego, nawet jeśli dopuściłby się on uchybień procesowych. Innymi słowy niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie NSA z 5 września 2008 r., I OZ 665/08). Pogląd powyższy Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia również to, iż pozwala ono na wyeliminowanie niebezpieczeństwa, że instytucja wyłączenia sędziego mogłaby przekształcić się w narzędzie służące paraliżowaniu postępowania sądowego. Instytucja ta ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowana, jako możliwość eliminowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. Z akt sprawy nie wynika zatem, aby zachodziły jakiekolwiek z wymienionych w art. 18 i art. 19 P.p.s.a. przyczyny wyłączenia sędziego. Należy również podkreślić, że sędzia, o wyłączenie którego Skarżący wnioskuje złożył pisemne oświadczenie, iż w niniejszej sprawie nie występują po jego stronie przesłanki przewidziane w art. 18 P.p.s.a., a także inne okoliczności które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej sprawie (art. 19 P.p.s.a.). Argumentacja przedstawiona przez Skarżącego nie podważyła wiarygodności tego oświadczenia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 18, art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.