III SA/Wa 370/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2014 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji F. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej jako "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2014 r. W przekazanym przez organ, w ślad za odpowiedzią na skargę, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniosła, iż nie skarży powyższej decyzji dla zasady. Chce otrzymać możliwie najwięcej wyjaśnień i poznać jak najwięcej stanowisk dotyczących zaistniałej sytuacji, w której jest zobowiązana do zapłaty kwoty 1.255.211 zł. Ponadto stwierdziła, że uiszczenie powyższej kaucji narazi ją na nagłą utratę płynności finansowej. Według Skarżącej zachodzi duże prawdopodobieństwo, że Prezes Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych uznając za wymagalne obciążające ją zobowiązania, wstrzyma dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych przez nią zatrudnionych. Zwracając uwagę, iż w chwili obecnej zatrudnia [...] osób stwierdziła, iż nie może sobie pozwolić na utratę zdolności kredytowej czy też płynności finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, iż Skarżąca, nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty należnego zobowiązania bez uszczerbku dla bieżącego funkcjonowania oraz prowadzonej działalności. Wprawdzie nałożony na Skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne to w ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty przez Skarżącą płynności finansowej czy też zdolności kredytowej. W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem Skarżącej, iż poprzez wstrzymanie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych trwale zostanie pozbawiona pomocy publicznej na wynagrodzenia i wsparcie zatrudnionych osób niepełnosprawnych. Wymienione okoliczności mogą znacząco utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a nawet doprowadzić do jej likwidacji. Zaprzestanie prowadzenia działalności, wiązać by się mogło z prawdopodobnym ryzykiem zwolnienia zatrudnianych pracowników, co dodatkowo przemawia za pozytywnym rozstrzygnięciem wniosku. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym uznać należało, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez pod kątem zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.