III SA/Wa 3718/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę Skarżący – A. K. pismem z 6 października 2014 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), - dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one Skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie procesowej (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeśli ustawodawca przewidział środek zaskarżenia w odniesieniu do sprawy załatwianej przez organ pierwszej instancji w drodze postanowienia, jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie takiego postanowienia w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie wydane w pierwszej instancji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. Na podkreślenie zasługuje, iż postanowienie to zawierało prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w W . Z akt sprawy wynika, iż z prawa tego Skarżący nie skorzystał. W sytuacji natomiast, gdy ustawa przewiduje środek zaskarżenia, skarga przysługuje wyłącznie na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Niedopuszczalna jest zaś skarga na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ponieważ w sprawie niniejszej zaskarżono postanowienie wydane w pierwszej, skargę należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że w sprawie nie wyczerpano toku instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.