III SA/Wa 3768/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, , po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o wstrzymanie wykonania postępowania podatkowego w sprawie ze skargi W. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia i postępowania podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] października 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z [...] lipca 2014 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z2. Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiodła W. B. (zwana dalej "Skarżącą"), która w piśmie datowanym na 9 stycznia 2015 r., wniosła o wstrzymanie "postępowania podatkowego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 z późn. zm.), - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest jedank instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie możliwość wstrzymania wykonania wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc strefą zdeterminowanych przez normę zachowań. Wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. W doktrynie stwierdza się też, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy na druku SD-Z2, a z takim postanowieniem mamy do czynienia w sprawie, w ocenie Sądu nie nadaje się do wykonania. Potwierdzeniem tego stanowiska jest pogląd wyrażony przez Tadeusza Wosia, który twierdzi, iż nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne (Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 1999 r., s. 155). Zaskarżone postanowienie nie nakłada na jej adresata (Skarżącą) żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Skoro zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto w ocenie Sądu, skoro zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych, odmawia wszczęcia postępowania w sprawie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z2, zaś wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania postępowania podatkowego odnosi się do kwestii materialnoprawnych, to uznać należało, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym nie można orzec o wstrzymaniu wykonania postępowania podatkowego, o co wnosiła Skarżąca. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2013 r., sygn. akt I FZ 466/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa. gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.