III SA/Wa 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. B. i G. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę w stosunku do H. B. Pismem z dnia 2 grudnia 2009 r. G. B. i H. B. – Skarżący w niniejszej sprawie, wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarga została podpisana przez jednego ze Skarżących samym nazwiskiem "B.". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 11 i 12 stycznia 2010 r. pismami z dnia 13 stycznia 2010 r. skierowanymi do H. B. i G. B., wezwano Skarżących do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do solidarnego usunięcia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - braków formalnych skargi datowanej na dzień 2 lutego 2009 r. przez wskazanie (z imienia) osoby, która podpisała skargę (z treści skargi nie wynika, kto ją podpisał, podpis składa się bowiem wyłącznie z nazwiska) oraz o podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza przez osobę która tego nie uczyniła, pod rygorem odrzucenia skargi w stosunku do tej osoby. W wezwaniu tym poinformowano Skarżących, że w przypadku braku odpowiedzi, Sąd uzna, iż skargę podpisała G. B., na podstawie porównania podpisów złożonych przez G. i H. B. w toku postępowania przed organami podatkowymi. W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący w dniu 21 stycznia 2010r. nadesłali pismo zatytułowane "Usunięcie braków formalnych", w którym wskazali, że w skardze błędnie określono datę sporządzenia skargi oraz napisali "w usunięciu braków składam podpisy". Pismo to zostało podpisane przez G. B. oraz H. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "ppsa". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie w wezwaniu z dnia 13 stycznia 2010 r., skierowanym do Skarżących, wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi tj. wskazanie (z imienia) osoby, która podpisała skargę oraz o podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza przez osobę która tego nie uczyniła, pod rygorem odrzucenia skargi w stosunku do tej osoby. Jednocześnie w wezwaniu tym poinformowano Skarżących, że w przypadku braku odpowiedzi, Sąd uzna, iż skargę podpisała G. B., na podstawie porównania podpisów złożonych przez G. i H. B. w toku postępowania przed organami podatkowymi. W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący w dniu 21 stycznia 2010r. nadesłali pismo zatytułowane "Usunięcie braków formalnych", w którym wskazali, że w skardze błędnie określili datę sporządzenia skargi oraz napisali "w usunięciu braków składam podpisy". Pismo to zostało podpisane przez G. B. oraz H. B. Wskazać należy, że Skarżący nie usunęli braków formalnych skargi, o które zostali wezwani. W wezwaniu Sąd szczegółowo wskazał sposób w jaki należy to uczynić, a mianowicie poprzez: 1. wskazanie, z imienia, osoby, która podpisała skargę, oraz 2. podpisanie skargi przez osobę, która tego nie uczyniła. Pismo, w którym znajdowało się określenie "w usunięciu braków składam podpisy", nie spełnia wymogów określonych w wezwaniu z dnia 13 stycznia 2010r., ponieważ złożenie podpisów pod nadesłanym pismem oraz sformułowanie "w uzupełnieniu braków składam podpisy" nie może być potraktowane przez Sąd jako podpisanie skargi. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był orzec jak w sentencji. Na marginesie Sąd zaznacza, że odrzucenie skargi w stosunku do H. B. nie uniemożliwia nadania jej dalszego biegu w odniesieniu do współskarżącej G. B.