III SA/Wa 3802/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie w sprawie ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2006r., Nr [...] w przedmiocie: sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu oddalającym skargę na czynności egzekucyjne postanawia przywrócić termin do wniesienia zażalenia; Strona pismem z 29 stycznia 2008r. wniosła o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 3802/06 i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem Skarżący nie uiścił należnej opłaty kancelaryjnej. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 8 kwietnia 2008r. zarządziła ściągnięcie od strony 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Strona otrzymała zarządzenie 23 kwietnia 2008r. (k. 118 akt sądowych). W zażaleniu z 13 maja 2008r. na ww. zarządzenie strona zwróciła się o przywrócenie terminu do jego wniesienia, z uwagi na chorobę, wyjaśniając przy tym, że 16 kwietnia 2008r. cofnęła wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem z uwagi na jego koszty. W wyniku wezwania Sądu, skarżący 6 czerwca 2008r. dostarczył kopie zwolnień lekarskiego. Wskazał, że przebywał na zwolnieniu lekarskim na skutek nagłej kontuzji i nie mógł osobiście działać. Chorowało również jego dziecko. Podniósł, że bez swojej winy uchybił terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenia terminu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Warunkiem przywrócenia terminu jest także – stosownie do treści art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. – złożenie wniosku w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu oraz równocześnie z wnioskiem dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje negatywnych skutków dla strony i upłynął rok od uchybionego terminu (wtedy przywrócenie dopuszczalne jest tylko wyjątkowo) - art. 86 § 2 i art. 87 § 5 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie uznano, iż pismo z 13 maja 2008r. zawierające zażalenie oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zostało wniesione w terminie 7 dni, od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym strona miała rzeczywistą możliwość wniesienia zażalenia. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia wniesiono w ustawowym terminie, gdyż przyczyna uchybienia ustała w dniu 9 maja 2008r. (końcowa data niezdolności do pracy skarżącego). Z załączonych kopii zaświadczeń lekarskich wynika, że skarżący był niezdolny do pracy od 28 kwietnia do 2 maja 2008r. oraz od 3 maja do 9 maja 2008r. (k. 130-131 akt sądowych). Spełniona została także przesłanka uprawdopodobnienia braku winy. Strona powołała okoliczności potwierdzające, iż bez swojej winy nie była w stanie złożyć w terminie zażalenia. Ostatni dzień terminu zakreślonego na dokonanie tej czynności – 30 kwietnia 2008r. był bowiem jednocześnie dniem, w którym strona była niezdolna do pracy. Zostało to potwierdzone ww. zaświadczeniem lekarskim. Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz dokonał równocześnie z wnioskiem czynności, której nie dokonał w terminie. Nie stwierdzono również innych przesłanek uniemożliwiających Sądowi uwzględnienie wniosku. Sąd na podstawie art. 86 oraz art. 87 § 1, § 2, § 4 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.