III SA/Wa 3821/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do czerwca 2011 r. w zakresie zażalenia L.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt 2 wyroku 30 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3821/16 w przedmiocie zasądzonych kosztów sądowych postanawia: 1) uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt 2 wyroku z 30 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3821/16, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz L.S. kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, 1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 listopada 2017r., sygn. akt III SA/Wa 3821/16 uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do czerwca 2011 r. W pkt 2 wyroku rozstrzygnięto o kosztach postępowania zasądzając od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz strony kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Strona zaskarżyła powyższe rozstrzygnięcie, dotyczące zwrotu kosztów postępowania wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie skutkowało uchyleniem zaskarżonego postanowienia, jednak z przyczyn innych niż wskazane w uzasadnieniu. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej – p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi zatem podstawę do dokonania przez wojewódzki sąd administracyjny autokontroli wydanego postanowienia i w przypadku stwierdzenia zaistnienia zawartych w nim przesłanek uchylenia go bez konieczności przesyłania akt sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy powinny mieć miejsce wówczas, gdy sąd podziela podniesiony w zażaleniu zarzut nieważności postępowania lub uznaje, że jest ono oczywiście uzasadnione. W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie skarżącego jest oczywiście uzasadnione, co daje podstawy do uwzględnienia zażalenia w trybie powołanego wyżej przepisu. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji, przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Odrębne przepisy, o których mowa w art. 205 § 2 p.p.s.a., to odpowiednie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości określające opłaty za czynności zawodowych pełnomocników. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa stosowne rozporządzenie. Przedmiot skargi, który wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy pobierany jest od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08, dostępne na stronie http;//orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od kwietnia do czerwca 2011 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną, ponieważ nie określa wysokości zobowiązania podatkowego, a jedynie konstytuuje odpowiedzialność skarżącego za już istniejące i skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe spółki. Skoro przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący albo stwierdzający istnienie należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 p.p.s.a. należny jest w niej wpis stały. W myśl § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Zgodnie z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Z § 22 wynika, że powołane wyżej rozporządzenie wchodzi w życie od 1 stycznia 2016 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 16 listopada 2016 r., a więc do wynagrodzenia radcy prawnego będącego pełnomocnikiem skarżącego ma zastosowanie ww. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804). W związku z powyższym wysokość wynagrodzenia radcy prawnego w niniejszej sprawie należy ustalić zgodnie z unormowaniem § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w wysokości 480 zł. Skarżący w sprawie niniejszej został zwolniony od wpisu od skargi powyżej kwoty 100 zł (postanowienie z 3 marca 2017 r. k.140) Jednocześnie skarżący nie udokumentował uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa procesowego ustanowionemu pełnomocnikowi. Odnosząc się do wniosku strony zawartego o zasądzenie od organu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego Sąd wskazuje, iż brak było podstawy do ich przyznania gdyż stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., koszty te przysługują w przypadku rozpoznawania zażalenia przez sąd drugiej instancji. Ponadto zgodnie z treścią art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a. od zażaleń w przedmiocie kosztów sądowych nie pobiera się opłat sądowych. Stąd zwrot nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia został dokonany odrębnym zarządzeniem w trybie art. 225 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na rzecz strony podlegała zasądzeniu tytułem zwrotu kosztów postępowania w łącznej wysokości kwota 580 zł, na którą złożyły się: 1) poniesiony przez stronę wpis od skargi w wysokości 100 zł; 2) kwota 480 zł tytułem stawki minimalnej należnej radcy prawnemu w postępowaniu stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.). Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 195 § 2, oraz art. 200, art. 205, art. 209 p.p.s.a. ----------------------- 1