III SA/Wa 3858/17

Dnia 5 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Radziszewska - Krupa, po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi A. L. (dalej zwany "Skarżącym"), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 25 października 2017r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] września 2017r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2011r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 grudnia 2017r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany pismem z 8 grudnia 2017r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu został pouczony, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi pocztowemu pełnomocnika Skarżącego 27 grudnia 2017r. Pełnomocnik Skarżącego pismem wniesionym 10 stycznia 2018r. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wezwanie z 8 grudnia 2017r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało odebrane przez N. W., osobę będącą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej na adres: Kancelaria Doradztwa Podatkowego E. Al. [...], [...] G.. Osoba ta odebrała korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 27 grudnia 2017r. i omyłkowo przekazała ją innej firmie wynajmującej biuro pod tym samym adresem. Wyjaśniła, iż niezwłocznie po wykryciu swojego błędu przekazała ww. korespondencję pełnomocnikowi Skarżącego 10 stycznia 2018r. Pełnomocnik Skarżącego do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego dołączył oryginał oświadczenia N. W. z 10 stycznia 2018r. dotyczącego zaistniałej sytuacji. Wraz z ww. wnioskiem 10 stycznia 2018r. pełnomocnik Skarżącego uiścił wymagany w sprawie wpis sądowy w wysokości 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.), które wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podkreślić należy, że przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu i negatywnych, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. Najważniejszą przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ocena sądu w tym zakresie oparta jest na obiektywnym mierniku staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (por. J.P. Tarno [w]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 270; postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FZ 713/04). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że pełnomocnik Skarżącego nie dokonał wymaganej czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie 3 stycznia 2018r. (środa). Nie ulega natomiast wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi został złożony przez pełnomocnika w przewidzianym przez ustawę terminie od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponadto pełnomocnik składając wniosek, dopełnił czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli uiścił wymagany w sprawie wpis w wysokości 500 zł. Nie uprawdopodobnił natomiast braku swojej winy w uchybieniu terminu. Z brakiem winy mamy do czynienia, tylko gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, a strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie okolicznością taką nie jest twierdzenie pełnomocnika Skarżącego, że nie miał możliwości terminowego wykonania wezwania Sądu, ponieważ osoba upoważniona przezeń do odbioru korespondencji w wyniku omyłkowego przekazania wezwania do innego podmiotu, mającego siedzibę pod tym samym adresem, nieterminowo przekazała korespondencję pełnomocnikowi Skarżącego. Zdaniem Sądu, nie budzi najmniejszych wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie korespondencję prawidłowo skierowano na adres wskazany przez pełnomocnika Skarżącego, tj. Al. [...], [...] G.. Uznać zatem należy, że pełnomocnik Skarżącego wziął na siebie pełną odpowiedzialność za działania osób, które upoważnił do odbioru korespondencji przychodzącej pod ten adres. Tym samym zaniedbania tych osób, polegające na nieprzekazaniu odebranej korespondencji, czy też na nieterminowym przekazaniu korespondencji, należy oceniać jedynie w granicach ryzyka podjętego przez Skarżącego w zakresie organizacji obiegu korespondencji i przepływu informacji. Uznać zatem należy, że pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił braku zawinienia w nieterminowym opłaceniu skargi. Skutki zaniedbania, polegającego na niewywiązaniu się z obowiązku terminowego przekazania korespondencji przez osobę upoważnioną przez pełnomocnika Skarżącego do odbioru korespondencji obciążają tym samym adresata przesyłki. W kontekście powyższego stwierdzić należy, że podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.