III SA/Wa 3882/16

Dnia 28 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3882/16 w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia 1) odrzucić zażalenie; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 listopada 2017 r. uchylił zaskarżoną przez S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej zwana "Skarżącą") decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2012 r., zasądzając jednocześnie od ww. organu na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 71.445 zł. Skarżąca zażaleniem z dnia 12 lutego 2018 r. zaskarżyła w części wyrok z dnia 22 listopada 2017 r. obejmujący rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postepowania, tj. w części zasądzającej od organu kwotę 71.445 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca ponadto pismem z 7 marca 2018 r. złożyła skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku, zaskarżając go w części. Wniosła o zmianę uzasadnienia zaskarżonego wyroku z dnia 22 listopada 2017 r. w części dotyczącej uznania przez sąd pierwszej instancji, iż Skarżąca bezzasadnie odliczała podatek VAT naliczony wynikający z faktur wystawionych dla niej w 2012 r. oraz w części wskazującej, że nie doszło do naruszenia art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej. Ponadto w dniu 9 marca 2018 r. do WSA w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, zaskarżająca w całości opisany powyżej wyrok z dnia 22 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302; dalej jako "P.p.s.a."), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej (środka odwoławczego co do istoty sprawy). W razie zaskarżenia wyroku, rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów może być bowiem kwestionowane w skardze kasacyjnej (por. B. Gruszczyński, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2006, wydanie II, s. 460). Powyższy przepis potwierdza, iż chodzi tu zarówno o zwrot zasądzony na podstawie art. 209, jak i zwrot przyznany w ramach instytucji uzupełnienia orzeczenia, uregulowanej w art. 157 § 2 ww. ustawy. Przepisy prawa – poza przypadkiem uzupełnienia wyroku (art. 157) – nie przewidują możliwości rozstrzygania o zwrocie kosztów postępowania w odrębnym orzeczeniu. Z art. 209 P.p.s.a. wyraźnie wynika, że postanowienie o zwrocie kosztów powinno stanowić część składową orzeczenia dotyczącego skargi albo skargi kasacyjnej. Stąd też ustawodawca zamieścił w art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. zastrzeżenie, że zażalenie na zwrot kosztów przysługuje jedynie wówczas, gdy strona nie wnosi skargi kasacyjnej. Jeżeli bowiem wpłynie skarga kasacyjna, sąd drugiej instancji – kontrolując zaskarżone orzeczenie w granicach zakreślonych przez art. 183 § 1 P.p.s.a. – kontroluje także prawidłowość rozstrzygnięcia o kosztach. Wniesienie skargi kasacyjnej czyni zatem zbędnym i niedopuszczalnym składanie oprócz niej zażalenia (por. Bogusław Gruszczyński, Andrzej Kabat, Komentarz do art. 194 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX). Jeżeli natomiast strona jest zadowolona z orzeczenia, nie zgadza się jedynie z zawartym w niej postanowieniem o zwrocie kosztów postępowania, może je kwestionować, wnosząc zażalenie. Tej sytuacji – obok przewidzianej w art. 157 § 2 P.p.s.a. – dotyczy właśnie art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a. Wskazać trzeba, iż zgodnie z powyższym stronie przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na pkt wyroku dot. kosztów tylko, gdy nie kwestionuje merytorycznego rozstrzygnięcia poprzez wniesienie skargi kasacyjnej. Jak przytoczono powyższej Skarżąca zaskarżyła skargą kasacyjną wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3882/16, wniesienie zażalenia na zawarte w tym wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów było niedopuszczalne. Sąd nie mógł pominąć również okoliczności, iż skargę kasacyjną wniósł organ administracji publicznej. W tym kontekście zauważyć należy, że rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w punkcie pierwszym wyroku z dnia 22 listopada 2017 r. tj. uchyleniem zaskarżonej decyzji. Związek ten wyraża się w tym, że bez rozstrzygnięcia Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji lub postanowienia, Sąd nie może zasądzić kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej (pomijając sytuację o jakiej mowa w art. 201 § 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.