III SA/Wa 3899/14

Dnia 29 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "J." sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2012 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz "J." sp. z o.o. z siedzibą we W. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. "J. " sp. z o.o. z siedzibą we W. (dalej zwana: "Skarżącą" lub "Spółką") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie uchylenia w całości decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za maj 2012 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżąca pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. decyzję wskazując, że Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych umorzył jako bezprzedmiotowe postepowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych prowadzone wobec Spółki za maj 2012 r. Zdaniem Skarżącej wydanie tejże decyzji było konsekwencją ponownego rozpatrzenia sprawy po uchyleniu decyzji Prezesa Zarządu PFRON z dnia [...] stycznia 2014 r., które to uchylenie i przekazanie do ponownego rozpatrzenia nastąpiło na mocy zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2014 r. W związku z powyższym Skarżąca stwierdziła, iż nie ma interesu prawnego w dalszym popieraniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jednocześnie podkreślić należy, iż wpis w niniejszej sprawie określony został w wysokości 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Tym samym w sytuacji, gdy Spółka pismem z dnia 22 grudnia 2014 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, Sąd za bezzasadne uznał kierowanie do Skarżącej wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 300 zł. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. z urzędu zwrócił Skarżącej uiszczony wraz ze skargą wpis w kwocie 200 zł. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.