III SA/Wa 39/12

Dnia 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2012 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia - zawiesić postępowanie sądowe - W dniu 12 maja 2005 r. V. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) złożyła deklarację uproszczoną AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 93.582 zł. W dniu 13 maja 2005 r. Skarżąca dokonała wpłaty podatku na konto Izby Celnej w W. Pismem z 28 sierpnia 2009 r., skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "NUC"), Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty tego podatku w kwocie 48.461 zł, uiszczonego w oparciu o ww. deklarację uproszczoną. Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Decyzją z [...] marca 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. na podstawie art. 207, art. 21 § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) dalej: "O.p.", art. 79, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 3 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z późn. zm.) dalej: "u.p.a." oraz § 2 ust. 1 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 z późn. zm.) określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wynikające z ww. deklaracji uproszczonej AKC-U w wysokości 93.582 zł oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego w kwocie 48.461 zł z ww. tytułu. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] listopada 2011 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w sprawie określenia Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym wynikającym z ww. deklaracji uproszczonej AKC-U w wysokości 93.582 zł. Następnie Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., ewentualnie o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. W odpowiedzi Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] listopada 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] marca 2011 r. w sprawie określenia Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym wynikające z deklaracji uproszczonej AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki [...] w wysokości 93.582 zł. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin przedawnienia uiszczonego przez Skarżącą zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym rozpoczął zatem bieg z końcem 2005 r. i upłynął z końcem roku 2010. Tymczasem decyzja organu pierwszej instancji, określająca wysokość tego zobowiązania wydana została [...] marca 2011 r., a zatem po upływie terminu jego przedawnienia. Przepis art. 59 § 1 Ordynacji podatkowej w pkt 1) stanowi, że zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty, natomiast w pkt 9) taki sam skutek przewiduje w przypadku przedawnienia. Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11 przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). Brzmienie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej w okresie obowiązywania tej ustawy nie zmieniło się. Natomiast art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej obecne brzmienie uzyskał właśnie od 1 września 2005 r. na mocy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 143, poz. 1199, ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. W brzmieniu poprzednio obowiązującym przepis ten nie zawierał wyszczególnienia przedawnienia zobowiązania podatkowego jako przesłanki umorzenia postępowania. Zważywszy, iż jest to przepis o charakterze proceduralnym, wszczynając i prowadząc postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie organy podatkowe obowiązane były uwzględnić jego aktualne brzmienie. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdza, że zagadnienie prawne, o jakiego rozstrzygnięcie w drodze uchwały zwrócił się Skład orzekający Naczelnego Sądu Administracyjnego, wystąpiło także w niniejszej sprawie. Jest to przy tym zagadnienie decydujące z punktu widzenia oceny samej możliwości podjęcia przez organy podatkowe rozstrzygnięć o charakterze merytorycznym, jakie w sprawie zostały wydane. W rezultacie stwierdzić należy, iż od rozstrzygnięcia tego zagadnienia zależy również rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W ocenie Sądu, spełniona zatem została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie powyższego przepisu, Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego we wskazanym wyżej postanowieniu z 12 stycznia 2012 r. sygn. akt l FSK 174/11.