III SA/Wa 390/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz z drugim członkiem zarządu oraz spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy od 01.01.2011 r. do 30.09.2012 r. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych Skarżąca A. L. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując to trudną sytuacją finansową. W związku z tym pismem z 5 kwietnia 2018 r. wezwano ją do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. W piśmie z 13 kwietnia 2018 r. Skarżąca oświadczyła, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji zainicjowane tym wnioskiem postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Przepis ten stanowi mianowicie, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.