III SA/Wa 3900/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-28

Skład orzekający: Agnieszka Grzelak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W przypadku skarżącej, która korzysta z pomocy społecznej, jej dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, co uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Stan faktyczny
Skarżąca M.J. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, wskazując na status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, utrzymującej się z pomocy społecznej i posiadającej zadłużenie. Przedłożyła dokumenty potwierdzające jej trudną sytuację finansową, w tym decyzje o przyznaniu pomocy społecznej i wyciąg z rachunku bankowego, który został zajęty przez urząd skarbowy. Referendarz sądowy ocenił wniosek skarżącej.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych i ustanowiono na jej rzecz radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M.J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić na jej rzecz radcę prawnego Skarżąca M. J .zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, utrzymującą się dzięki pomocy społecznej. Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Od 2011 r. jest zarejestrowana Urzędzie pracy w Z. bez prawa do zasiłku i szans na zatrudnienie. Mieszka w mieszkaniu komunalnym. Wyjaśniła, że jest zadłużona wobec ZUS, US i UM Z. . Ze względu na brak dochodów Skarżąca nie składała rozliczeń podatkowych. Skarżąca przedłożyła dokumenty obrazujące wydatki, decyzje przyznające pomoc społeczną (na zakup żywności, dodatek mieszkaniowy, zasiłek z powodu bezrobocia oraz zryczałtowany dodatek energetyczny), zaświadczenie o zarejestrowaniu jako osoba bezrobotna oraz wyciąg z rachunku bankowego. Skarżąca oświadczyła, że rachunek bankowy został zajęty przez urząd skarbowy. Ponadto Skarżąca przesłała wyrok w sprawie o rozwód zgodnie, z którym mieszkanie zostało podzielone do korzystania przez byłych małżonków. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca korzysta z pomocy społecznej. Jej źródłem utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 122,38 zł. Korzysta ona także z zasiłków celowych na zakup żywności (100 zł). Nadto przyznano jej dodatek mieszkaniowy w kwocie 185,80 zł i dodatek energetyczny w wysokości 11,36 zł. Uwzględniając powyższe oraz to, że kwota, którą Skarżąca dysponuje pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych uznać należało, iż wykazała ona, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie Skarżącej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło