III SA/Wa 3900/14
WyrokWSA w Warszawie2015-11-05
Skład orzekający: Dariusz Kurkiewicz, Barbara Kołodziejczak-Osetek, Marta Waksmundzka-Karasińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do podjęcia zawieszonego postępowania z urzędu, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie, a jeśli tak, to czy podjęcie takiego postępowania jest zgodne z prawem, nawet jeśli strona kwestionuje zasadność samego zawieszenia?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej jest zobowiązany do podjęcia zawieszonego postępowania z urzędu, gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające jego zawieszenie, zgodnie z art. 97 § 2 K.p.a. Podjęcie takiego postępowania jest zgodne z prawem, nawet jeśli strona kwestionuje zasadność pierwotnego zawieszenia, ponieważ kluczowe jest ustąpienie przyczyny zawieszenia, a nie zgoda strony na jego podjęcie. Rozstrzygnięcie sprawy przed ustąpieniem przyczyny zawieszenia mogłoby prowadzić do nieważności późniejszego postanowienia.Stan faktyczny
Skarżąca M. J. wniosła zarzuty na postępowanie egzekucyjne. Po serii postanowień organów egzekucyjnych i odwoławczych, które stwierdzały uchybienie terminu do wniesienia zarzutów, WSA w Lublinie uchylił część tych postanowień. Następnie postępowanie zostało zawieszone przez Dyrektora Izby Skarbowej w L. do czasu wydania prawomocnego wyroku przez WSA w Lublinie w innej sprawie dotyczącej zarzutów. Po wydaniu wyroku przez WSA, Dyrektor Izby Skarbowej podjął zawieszone postępowanie. Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie o podjęciu postępowania. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Warszawie, kwestionując zasadność zawieszenia i podjęcia postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania oddala skargę
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącej - M. J. między innymi na podstawie własnych tytułów wykonawczych o nr [...] i [...] .
Pismem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Skarżąca jako Zobowiązana wniosła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne z wynagrodzenia o pracę na podstawie art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015, ze zm., dalej "u.p.e.a.").
Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. organ egzekucyjny stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. zarzutów.
Skarżąca w zażaleniu podniosła zarzut, że w tytule wykonawczym organ nie zawarł pouczenia, o którym mowa w art. 27 ust. 9 u.p.e.a., natomiast została pouczona o przysługującej skardze na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub skardze na pracownika organu. Z postanowienia organu wynika jednak, że właściwym i podstawowym środkiem ochrony dla zobowiązanego jest zarzut. Ponowiła również podniesione pismem z dnia 5 maja 2011 r. zarzuty naruszenia przez organ przepisów prawa, na podstawie art. 33 u.p.e.a. wraz z przedstawionym w piśmie z dnia 11 kwietnia 2011 r. uzasadnieniem.
Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 17 czerwca 2011 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] maja 2011 r. stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne, utrzymał je w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 134 w związku z art. 40 § 2 K.p.a. i art. 27 ust.1 pkt. 9 u.p.e.a., art. 54 w związku z art. 33 u.p.e.a. przez jego niewłaściwą wykładnię oraz naruszenie przepisów art. 7 oraz art. 9 K.p.a.
WSA w Lublinie wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Lu 600/11 uchylił zaskarżone postanowienie w części stwierdzającej uchybienie terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych, natomiast w pozostałej części oddalił skargę.
Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] maja 2011 r. w części stwierdzającej uchybienie terminu do wniesienia zarzutów i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. ponownie rozpatrując wniesione przez Zobowiązaną zarzuty stwierdził, że zostały złożone z uchybieniem terminu.
Po rozpatrzeniu zażalenia złożonego na ww. postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. uchylił w części ww. postanowienie dotyczące zarzutów złożonych na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] oraz przekazał sprawę w tej części do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji.
W toku dalszego postępowania w dniu 30 stycznia 2013 r. Zobowiązana złożyła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] , podnosząc, iż wskazane tytuły wykonawcze nie zostały jej doręczone. Organ prowadzący postępowanie egzekucyjne przyjął, że zgłoszone zarzuty stanowią uzupełnienie zarzutów, jakie zobowiązana złożyła w kwietniu 2011 r. i na podstawie art. 27 § 1 pkt 9 w związku z art. 33 i art. 34 § 4 u.p.e.a. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia ww. zarzutów oraz jednocześnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie złożonych zarzutów i umorzył postępowanie ze względu na bezprzedmiotowość.
Po rozpatrzeniu kolejnego zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013 r. na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 K.p.a. oraz art.18 u.p.e.a. uchylił zaskarżone postanowienie w zakresie dotyczącym zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...] oraz [...] i przekazał w tej części sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Zobowiązana złożyła skargę do WSA w Lublinie na ww. postanowienie, który to wyrokiem z 19 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 942/13, uchylił postanowienie z [...] czerwca 2013 r. w części utrzymującej w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] kwietnia 2013 r., w pozostałym zakresie skargę oddalił.
Organ egzekucyjny postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] . Na powyższe postanowienie Zobowiązana złożyła zażalenie z dnia 29 sierpnia 2013 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w L. .
Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. zawiesił postępowanie wszczęte zażaleniem z dnia 29 sierpnia 2013 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] sierpnia 2013 r., do czasu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie prawomocnego wyroku w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2013 r.
Dyrektor Izby Skarbowej w L. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., podjął zawieszone postępowanie w sprawie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2013 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] .
Skarżąca pismem z dnia 9 września 2014 r. wniosła zażalenie, podnosząc
iż przedmiotowe tytuły wykonawcze nigdy nie zostały jej doręczone a podpisy na nich się znajdujące są sfałszowane. Oceniła, iż organ ograniczył się przy rozpoznaniu sprawy do zawężonego sposobu rozstrzygania, przeinaczania treści, nierzetelnego badania dowodów i znajdujących się w aktach sprawy dokumentów. Według Strony organy nie respektowały wydawanych przez sądy wyroków i były one bagatelizowane na etapie uchylonego postanowienia i przeinaczone.
Minister Finansów po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 9 września 2013 r. na postanowienie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr w sprawie podjęcia z urzędu postępowania zawieszonego postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. .
W uzasadnieniu odwołując się do treści art. 97 § i § 2 K.p.a. wskazał, iż po ustaniu przyczyny zawieszenia postanowienie wydane w tym przedmiocie traci swój byt prawny i organ administracji publicznej jest zobligowany do podjęcia zawieszonego postępowania. Organ nadzoru postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie, co skutkowało ponownym uruchomieniem właściwego postępowanie odwoławcze w sprawie zażalenia z dnia 29 sierpnia 2013 r.
Minister zaznaczył, iż Skarżąca nie zgłaszała zastrzeżeń do wydanego w trybie art. 97 § 2 K.p.a. postanowienia, neguje natomiast doręczenie jej tytułów wykonawczych stanowiących podstawę prowadzenia egzekucji do jej majątku, co wykraczało poza zakres prowadzonego postępowania i objęte jest rygorem odrębnego postępowania.
Dodatkowo podniesiono, iż po podjęciu zawieszonego postępowania postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ nadzoru wydał korzystne dla Skarżącej rozstrzygnięcie z dnia [...] sierpnia 2014 r., którym orzekł o uchyleniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] sierpnia 2013 r., w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] i [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.
W skardze na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
Skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywatela. Zakwestionowała tezę, iż przyczyna zawieszenia postępowania przestała istnieć, w związku z czym postępowanie to podlega podjęciu z urzędu. W jej ocenie postępowanie dotyczące przedmiotowych tytułów wykonawczych nie powinno zostać zawieszone. Ponadto podniosła, iż wskazana przez organ przyczyna zawieszenia nie była uzasadniona i nie mogła mieć wpływu na wynik sprawy. Końcowo stwierdziła, iż zawieszenie postępowania przekładające się na wstrzymanie biegu terminów kodeksowych narusza jej słuszny interes.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Kontroli Sądu podlegało postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.
Stosownie do art. 97 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. – dalej jako "K.p.a." ), gdy ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania, organ administracji publicznej podejmie postępowanie z urzędu lub na żądanie strony.
W przedmiotowej sprawie jako przyczynę zawieszenia postępowania wskazano okoliczność określoną w art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., a konkretnie to, że rozpatrzenie sprawy i wydanie postanowienia zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd. Wskazano tu na prowadzone przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie postępowanie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 19 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 942/13 rozpoznał skargę, o której wyżej mowa. Tym samym ustąpiły przyczyny uzasadniające zawieszenie postępowania i w ocenie Sądu orzekającego w niniejszym składzie, z uwagi na treść art. 97 § 2 K.p.a. koniecznym stało się podjęcie zawieszonego postępowania.
Na marginesie Sąd zauważa, iż rozstrzygnięcie sprawy przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwarzałoby ryzyko funkcjonowania w obrocie prawnym dwóch postanowień organu w tym samym przedmiocie. Taka sytuacja zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. wywołałaby skutek w postaci nieważności wydanego później postanowienia.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło