III SA/Wa 3916/14

Dnia 16 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej K. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3916/14 w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 października 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3916/14 oddalił skargę K. O. (dalej zwany "Skarżącym") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2006 r. Skarżący wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony Skarżącemu 23 grudnia 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 98 akt sądowych). Referendarz sądowy WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 5 stycznia 2016 r. zwolnił Skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowił na jego rzecz adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pismem z dnia 3 marca 2016 r. wyznaczyła adw. R. A. pełnomocnikiem Skarżącego w ramach prawa pomocy w niniejszej sprawie. Ponadto decyzją z 14 marca 2016 r. wyznaczyła adw. M. K. zastępcą ww. pełnomocnika od dnia 1 kwietnia 2016 r. Niniejsza decyzja stanowiła upoważnienie do prowadzenia spraw adw. R. A. Skargą kasacyjną nadaną 2 maja 2016 r. pełnomocnik Skarżącego zaskarżył w całości wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 3916/14. Wskazując w jej treści na brzmienie art. 177 § 1 i 3 P.p.s.a. uznał, iż skargę kasacyjną wniósł w terminie, ponieważ termin do jej złożenia rozpoczął swój bieg najwcześniej z dniem 1 kwietnia 2016 r., czyli z dniem od którego miał możliwość legitymowania się decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej z 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę kasacyjną należało odrzucić. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Art. 177 P.p.s.a. został znowelizowany na mocy art. 1 pkt 50 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, dalej: "ustawa nowelizująca"), m.in. poprzez dodanie do tego przepisu § 3 w brzmieniu: "W razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem". Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, przepisy P.p.s.a, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Ze wskazanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w rozpoznawanej sprawie znajdował zastosowanie art. 177 § 1 P.p.s.a., bez uwzględnienia wyjątku przewidzianego w art. 177 § 3 ww. ustawy, bowiem postępowanie przed sądem administracyjnym pierwszej instancji zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy nowelizującej. W okolicznościach procesowych rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skoro termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 22 stycznia 2016 r., to pełnomocnik powinien złożyć w imieniu Skarżącego, wraz z wniesioną w dniu 2 maja 2016 r. skargą kasacyjną, wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Tym samym w sytuacji, gdy pełnomocnik Skarżącego nie złożył wskazanego powyżej wniosku, a skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 2 ustawy nowelizującej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.