III SA/Wa 3920/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2005 r. postanawia - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca – E.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jej sytuacja materialna i życiowa jest bardzo trudna. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. O ponad 4 lat urząd skarbowy blokuje jej rachunki bankowe osobiste i te z działalności gospodarczej, co doprowadziło do likwidacji firmy, którą skarżąca prowadziła przez ponad 15 lat. Od dłuższego czasu skarżąca pozostaje bez środków do życia. Nie ma pracy. Powyższa sytuacja doprowadziła skarżącą do poważnych problemów zdrowotnych. Z uwagi na zaległości podatkowe skarżąca nie może uzyskać nawet zasiłku dla bezrobotnych. Skarżąca jest zadłużona w bankach kwotę 79.504 PLN. Kredytów tych nie spłaca. Z oświadczeń skarżącej wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe jedynie z córką. Utrzymuje się dzięki pomocy rodziny oraz z prac dorywczych. Do wniosku skarżąca załączała zeznanie podatkowe za 2014 r., wyciągi z rachunków bankowych, wnioski o zawieszenie i zamknięcie działalności gospodarczej. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe. Oceniając wniosek skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Skarżąca w sposób wystarczający uprawdopodobniła, iż poniesienie kosztów sądowych przekracza jej możliwości finansowe. Przedstawiła szczegółowe wyjaśnienie jej aktualnej sytuacji majątkowej. Wynika z nich, że skarżąca zamknęła prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą i obecnie pozostaje na utrzymaniu rodziny. Podkreślić należy, że na skarżącej ciąży obowiązek spłaty kredytu (59.104 zł) w [...] , karty kredytowej (18000 zł), kredytu w [...] (2400 zł). Ponadto skarżąca ma również poważne problemy zdrowotne. W tym stanie rzeczy, wskazać należy, że sytuacja finansowa skarżącej uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca wykazała bowiem, iż nie jest w stanie wygospodarować środków na ich pokrycie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.