III SA/Wa 3977/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Gurba, Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz,, sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Krzysztof Durka, po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe na podstawie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Pismem z dnia 3 listopada 2017 r. J. P. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – B. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w kwocie 5.271,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę wyliczonymi na dzień złożenia wniosku w kwocie 72,00 zł, wynikających z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.– B. z dnia [...] grudnia 2016 r. Podczas rozprawy w dniu 23 października 2018 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "ppsa") skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zatem wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie sądowe należało umorzyć. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd postanowił jak w sentencji.