III SA/Wa 398/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-15

Skład orzekający: Jarosław Trelka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy niezrozumienie wezwania sądu z powodu niedostatecznej znajomości języka polskiego przez osobę reprezentującą spółkę może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi?
Ratio decidendi
Niezrozumienie wezwania sądu z powodu niedostatecznej znajomości języka polskiego przez osobę reprezentującą spółkę nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej brak winy w uchybieniu terminu. Podmioty gospodarcze działające w Polsce muszą liczyć się z obowiązywaniem języka polskiego jako urzędowego i zapewnić sobie możliwość prawidłowego rozumienia wezwań sądowych, np. poprzez skorzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika lub tłumacza.
Stan faktyczny
Spółka M. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego upoważnienie osoby podpisującej skargę. Spółka nie uzupełniła braków w terminie, co skutkowało odrzuceniem skargi. Następnie spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu, wskazując jako przyczynę uchybienia niezrozumienie wezwania z powodu niedostatecznej znajomości języka polskiego przez osobę reprezentującą spółkę.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. w likwidacji o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w R. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za I,II, III i IV kwartał 2012 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. M. Sp. z o.o. (dalej "Spółka", "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za I,II, III i IV kwartał 2012 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2015 r. Spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono doręczone Spółce 24 marca 2015 r. (k. 14 akt sądowych). W odpowiedzi Spółka nadesłała pismo, w którym wskazała, że jej siedziba znajduje się w R. oraz podała numer KRS, pod którym została zarejestrowana. Ponadto poinformowała, że osobą uprawnioną do reprezentacji Spółki jest N.A. . Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Spółki. Powyższe postanowienie doręczono Spółce 1 lipca 2015 r. (k. 34 akt sądowych). Pełnomocnik Skarżącej wnioskiem z dnia 3 sierpnia 2015 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazał, że przyczyną uchybienia terminu było niezrozumienie treści wezwania przez osobę uprawnioną do reprezentowania Spółki. Wyjaśnił, że Skarżąca nie zlekceważyła wezwania Sądu, lecz przeciwnie starała się do niego zastosować. W ocenie Skarżącej przekazanie informacji o osobie uprawnionej do samodzielnego reprezentowania Spółki oraz podanie numeru KRS miało stanowić wykonanie powyższego wezwania. Dane spółek są bowiem dostępne w internecie, zatem wymógł złożenia papierowej wersji dokumentu mógł być niezrozumiały. Jak również odpis KRS został złożony już do akt postępowania administracyjnego, co mogło zmylić Skarżącą. Ponadto Spółka występowała wówczas bez profesjonalnego pełnomocnika, który mógłby jej wyjaśnić treść wezwania sądowego. Dodatkowo osoba reprezentująca Spółkę pochodzi z Wietnamu i mimo, że posługuje się językiem polskim, nie jest na tyle biegła, by poprawnie zrozumieć treść ww. wezwania. Do wniosku dołączono odpis aktualny z Rejestru Przedsiębiorców wg stanu na dzień 3 sierpnia 2015 r. oraz protokół nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników z dnia 24 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 P.p.s.a. złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu złożony przez pomocnika Spółki należy zauważyć, iż jako przyczynę uchybienia terminowi wskazano niezrozumienie treści wezwania przez stronę skarżącą. Sąd w pierwszej kolejności za zasadne uznał odniesienie się do powyższej kwestii. Zgodnie z art. 27 Konstytucji RP w Rzeczypospolitej Polskiej językiem urzędowym jest język polski. Kolejnym aktem prawnym wymagającym w tym miejscu przywołania jest ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2011 r. Nr 43, poz. 224 ze zm.), która w art. 4 pkt 1 i 5 stanowi, że język polski jest językiem urzędowym konstytucyjnych organów państwa oraz organów i urzędów podległych m.in. konstytucyjnym organom państwa, a powołanych w celu realizacji zadań tych organów. Z powyższego wynika, że postępowanie administracyjne i sądowe toczy się w języku polskim. O powyższym wiedziała również Skarżąca biorąca udział w postępowaniu przed organami administracji. W związku z tym, nie można uznać za zasadne stanowiska, iż niezawinioną przyczyną uchybienia terminu było niezrozumienie treści wezwania przez osobę uprawnioną do reprezentacji Spółki z uwagi na niedostateczną znajomość języka polskiego. Spółka posiada osobowość prawną i jako prowadząca działalność gospodarczą powinna w taki sposób układać zasady działania swoich pracowników i członków zarządu, aby wypełniać na bieżąco spoczywające na niej obowiązki wobec organów państwa, w którym działa. Brak dostatecznej znajomości języka polskiego członka zarządu osoby prawnej nie jest okolicznością usprawiedliwiającą Spółkę. Obowiązywanie w Polsce języka polskiego, jako urzędowego, sprawia, że podmioty gospodarcze i organizacje decydujące się prowadzić działalność gospodarczą w Polsce powinny liczyć się z konsekwencjami obowiązywania tej zasady. Jeżeli nie są w stanie zatrudnić bądź posługiwać się tłumaczem języka polskiego, muszą liczyć się z ewentualnością ponoszenia negatywnych skutków takiej sytuacji. Powyższe stanowisko zgodne jest z poglądem prezentowanym w orzecznictwie (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 852/14 oraz wyrok z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 1912/11). W przypadku wątpliwości, co do treści wezwania wystosowanego przez Sąd oraz z uwagi na świadomość, iż osoba uprawniona do reprezentacji Spółki słabo zna język polski, Skarżąca powinna była skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego osobiście, co uczyniła wnosząc powyższy wniosek lub wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Podnoszona słaba znajomość języka polskiego nie może bowiem stanowić, zgodnie ze stanowiskiem Spółki, przyczyny uchybienia terminu. Skoro zatem przyczyna uchybienia terminu podniesiona przez Skarżącą okazała się zawiniona, Sąd odstąpił od badania dalszych przesłanek warunkujących przewrócenie terminu, na podstawie art. 87 P.p.s.a. Sąd, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło