III SA/Wa 399/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, , po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić L. S. wpis w kwocie 308 zł (słownie: trzysta osiem złotych). Pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. L. S. - powoływany dalej jako "Skarżący", wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Pismem z dnia 19 stycznia 2010 r. Skarżący wycofał wyżej wskazaną skargę oraz zwrócił się o zwrot uiszczonego w sprawie wpisu w kwocie 308 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi przez Skarżącego należało zbadać, czy w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie. W ocenie Sądu, wycofanie skargi przez Skarżącego nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1, art. 161 § 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.