III SA/Wa 399/13

Dnia 6 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 15 stycznia 2013 r. (złożonym osobiście w siedzibie organu w dniu 15 stycznia 2013 r.) S.M. (dalej "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio na tzw. biuro podawcze organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskiej placówce pocztowej, które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 P.p.s.a.). Termin do wniesienia skargi jest terminem, którego skrócenie lub przedłużenie jest niedopuszczalne. Upływ tego terminu sąd zobowiązany jest uwzględniać z urzędu, w ramach badania spełnienia wymogów formalnych skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd wskazuje, iż z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 14 grudnia 2012 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 14 stycznia 2013 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i 2 P.p.s.a. Skarga na powyższą decyzję została wniesiona bezpośrednio do organu w dniu 15 stycznia 2013 r. (prezentata na skardze). Nastąpiło, więc jednodniowe przekroczenie terminu do jej złożenia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.