III SA/Wa 4004/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – O. sp. z o.o. z siedzibą w W. , pismem z dnia 24 listopada 2014 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2012 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazała, że obecna sytuacja finansowa Spółki (w tym w zakresie płynności) jest trudna. Zdaniem Skarżącej, w tych okolicznościach wykonanie zaskarżonej decyzji przekreśli szanse Spółki na prowadzenie dalszej działalności operacyjnej. We wskazanej sytuacji finansowej zapłata (a w praktyce egzekucja) kwoty 685.470 zł spowoduje trwałą niezdolność Spółki do regulowania (choćby najpilniejszych) zobowiązań. W takim przypadku, skutkować to będzie egzekwowaniem swoich wierzytelności przez kredytujące Spółkę banki, co spowoduje z kolei, że Skarżąca utraci możliwość dysponowania majątkiem trwałym warunkującym możliwość prowadzenia działalności produkcyjnej. Jednocześnie dotychczasowi główni wierzyciele będący dostawcami niezbędnego do produkcji gazu oraz surowca (pomijając dochodzenie przez nich swoich roszczeń) po prostu zaprzestaną dalszych dostaw. Brak możliwości kontynuowania produkcji w tej sytuacji, a zatem również dalszego zatrudniania 28 pracowników Spółki, będzie wówczas oczywista. Skutkiem powyższych okoliczności będzie stała utrata źródła przychodów Skarżącej, a prawdopodobnie w konsekwencji powyższego, upadłość Spółki. Skarżąca wskazała, że nie może oszacować wysokości szkody, jaką wyrządzono by jej wykonaniem zaskarżonej decyzji, gdyby później okazało się, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, a wskutek jej wykonania doszło do zaprzestania działalności przez Spółkę, utraty majątku trwałego, zespołu pracowników, grona stałych odbiorców, jak również wypracowanej przez lata renomy na rynku. Skarżąca nie ma jednak wątpliwości, że szkoda taka byłaby niewątpliwie szkodą znaczną. Spółka podkreśliła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, późniejsze pozytywne rozstrzygnięcie dla Skarżącej nie odwróciłoby skutków uprzedniego wykonania tej decyzji. Jeżeli nawet (co raczej wątpliwe) w takiej sytuacji nie doszłoby do upadłości Spółki, wznowienie (z pozytywnymi widokami na przyszłość) produkcji po jej uprzednim zaprzestaniu, utracie urządzeń i maszyn służących produkcji, zespołu wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników, klienteli i wieloletniej renomy, w konkurencyjnym otoczeniu rynkowym, byłoby raczej możliwością iluzoryczną. Zdaniem więc Skarżącej, niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji występuje w niniejszej sprawie w sposób wyraźny. Skarżąca we wniosku szczegółowo opisała swoją sytuację majątkową i finansową oraz nadesłała m. in. rachunek zysków i strat za okres od 1 stycznia 2013 do 31 grudnia 2013r., bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. ) - dalej jako "p.p.s.a." wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącą we wniosku okoliczności oraz załączonych dokumentów daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podkreśliła bowiem, że wykonanie decyzji uniemożliwi jej dalsze prowadzenie działalności operacyjnej, a zapłata kwoty 685.470 zł spowoduje trwałą niezdolność do regulowania zobowiązań. Powyższe natomiast skutkować będzie egzekwowaniem swoich wierzytelności przez kredytujące Spółkę banki, co spowoduje z kolei, że Skarżąca utraci możliwość dysponowania majątkiem trwałym warunkującym możliwość prowadzenia działalności produkcyjnej. Skarżąca podkreśliła również, że dotychczasowi główni wierzyciele będący dostawcami niezbędnego do produkcji gazu oraz surowca (pomijając dochodzenie przez nich swoich roszczeń) zaprzestaną dalszych dostaw, co spowoduje brak możliwości kontynuowania produkcji, a zatem również możliwości dalszego zatrudniania 28 pracowników. Skutkiem powyższych okoliczności będzie stała utrata źródła przychodów Skarżącej, a w konsekwencji upadłość Spółki. Zdaniem Sądu, w tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wykonanie decyzji mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak sentencji