III SA/Wa 4028/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] października 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za III i IV kwartał 2013 r. oraz I kwartał 2014 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący S. P. zwrócił się z prośbą o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że otrzymuje 1.140 zł emerytury, z której po opłaceniu energii elektrycznej, lekarstw, środków czystości i innych opłat pozostaje mu na wyżywienie ok. 450 zł. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym zaznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Przedstawił zestawienie wydatków wśród których wymienił zakup: lekarstw (180 zł), środków czystości (40 zł), opału (80 zł), żywności (500 zł), opłaty za energię elektryczną i gaz (łącznie 100 zł), wyjazdy do lekarzy (150 zł). Do majątku zaliczył dom drewniany, stodołę drewnianą, budynek gospodarczy, działkę siedliskową. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że źródłem jego utrzymania jest emerytura wynosząca nieco ponad 1.100 zł. Kwota ta pozwala właściwie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego, w tym związanych z ochroną zdrowia. Skarżący leczy się z powodu licznych schorzeń ([...], [...], [...]). W efekcie zaliczono go do [...] stopnia niepełnosprawności. Opisane wyżej schorzenia powodują, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują wydatki na lekarstwa. Sam Skarżący wysokość tych wydatków określił na 180 zł. Do tego dochodzą jeszcze wydatki na zakup: środków czystości (40 zł), opału (80 zł), żywności (500 zł), opłaty za energię elektryczną i gaz (łącznie 100 zł), wyjazdy do lekarzy (150 zł). Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez Skarżącego dochodu i ponoszonych wydatków referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zapłata przezeń kosztów sądowych odbyłaby się kosztem wydatków na konieczne utrzymanie, w tym na ochronę zdrowia. Z tych względów jego wniosek o zwolnienie od tych kosztów uznać należało za zasadny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.