III SA/Wa 4047/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Ewa Izabela Fiedorowicz, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 października 2017 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.310.2017.1.AO w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697,00 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca – M. sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 4 października 2017 r. Uiściła zarazem wpis od skargi w wysokości 200 zł. Zmianą interpretacji indywidualnej z 5 grudnia 2017 r. wydaną w wyniku uwzględnienia skargi w całości, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko skarżącej za prawidłowe. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. interpretację indywidualną z 5 grudnia 2017 r. doręczono skarżącej 8 grudnia 2017 r. (akta administracyjne) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W sprawie niniejszej należało przyjąć, ze taka sytuacja zaistniała, jako że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał 5 grudnia 2017 r. indywidualną interpretację, w której uznał stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe. Z chwilą doręczenia tej interpretacji skarżącej przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja z 4 października 2017 r. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie na koszty postępowania w wysokości 697 zł składają się: koszty zastępstwa prawnego radcy prawnego w wysokości 480 zł - § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804 ze zm.); wpis od skargi uiszczony w kwocie 200 zł; opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Działając na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł o kosztach, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.