III SA/Wa 4057/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. Sp. z o.o. z/s w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4057/06 w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z/s w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - odrzucić skargę kasacyjną - Wyrokiem z dnia 18 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółki P. sp. z o.o. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 października 2007 r., a w dniu 5 listopada 2007 r. pełnomocnik skarżącej – będący radcą prawnym – wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Nie uiścił przy tym należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania – wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W przedmiotowej sprawie należny wpis od skargi kasacyjnej jest wpisem stałym, bowiem taki charakter miał wpis od skargi oddalonej przez Sąd w I instancji, niezależnym od wartości przedmiotu zaskarżenia i wynosi 250 zł. Wyjaśnić bowiem należy, że zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie. Niezależnie od okoliczności, że została ona wydana w sprawie o stwierdzenie nadpłaty dotyczącej konkretnej należności pieniężnej (wskazanej zresztą w skardze jako wartość przedmiotu zaskarżenia) jest to decyzja kończąca postępowanie jako bezprzedmiotowe i nie wiąże się z nią konkretna należność pieniężna (co do wpisu od decyzji umarzającej postępowanie por. wyrok NSA z 9 września 2005 r. sygn. akt FSK 2225/04 publ. 173179). Skarga na taką decyzję nie będzie zatem podlegała wpisowi stosunkowemu, ale zgodnie z art. 231 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wpisowi stałemu w wysokości 500 zł, określonej na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów. Sąd zwraca uwagę, że do uiszczenia wpisu w takiej właśnie wysokości wezwano pełnomocnika skarżącej w zarządzeniu z 8 grudnia 2006 r. i taki wpis został uiszczony. Należy natomiast wyjaśnić, że w zarządzeniu tym wskazano błędną podstawę prawną tj. § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów, który stanowiłby podstawę do uiszczenia wpisu stosunkowego (w kwocie stanowiącej 1 % z kwoty 496.156 zł), a nie wpisu stałego w wielokrotnie niższej kwocie 500 zł, do uiszczenia której w zarządzeniu tym prawidłowo wezwano. Błąd ten nie może mieć jednak wpływu na ocenę okoliczności, że od wniesionej skargi kasacyjnej nie uiszczono należnego wpisu stałego Skutki nieuiszczenia wpisu stałego od pisma, w tym od skargi kasacyjnej, składanej do Sądu przez radcę prawnego określono w art. 221 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone a podlegają opłacie stałej, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenia opłaty. Skarga kasacyjna wnoszona do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlega – stosownie do art. 178 p.p.s.a. – wstępnej ocenie formalnoprawnej wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przywołany przepis nakazuje sądowi I instancji odrzucenie na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż wniesioną przez pełnomocnika skarżącej skargę kasacyjną należy odrzucić ze względu na nieuiszczenie wpisu stałego i na podstawie przywołanych przepisów postanowił jak w sentencji.