III SA/Wa 406/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę Pismem z 24 stycznia 2008 r. Skarżąca – P. sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 28 lutego 2008 r., którego odpis doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 6 marca 2008 r. - wezwano go do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 18 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Takie też rozstrzygnięcie podjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z 3 lipca 2008 r. rozpoznał wniosek Skarżącej wskutek wniesienia przez nią sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego. Zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z 27 lutego 2009 r. Wobec powyższego - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z 13 marca 2009 r. - pismem z 16 marca 2009 r. wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 lutego 2008 r. w sprawie uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 19 marca 2009 r. Z akt sprawy wynika, że wpis nie został uiszczony. W dniu 26 marca 2009 r. Skarżąca wniosła natomiast zażalenie na "zarządzenie z dnia 16 marca 2009 r.", które Sąd postanowieniem z 15 kwietnia 2009 r. odrzucił jako niedopuszczalne. Ocenę tę podzielił następnie Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z 18 czerwca 2009 r. oddalił zażalenie na powyższe postanowienie. Uznał, że zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 13 marca 2009 r., które stanowiło podstawę do wystosowania wezwania z 16 marca 2009 r., było jedynie zarządzeniem wzywającym do wykonania zarządzenia z 28 lutego 2008 r., które z dniem 13 marca 2008 r. stało się prawomocne. Nie stanowiło więc zarządzenia w przedmiocie kosztów sądowych o którym mowa w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", które byłoby zaskarżalne na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. Podobnie jak skierowane do strony wezwanie z 16 marca 2009 r., które stanowiło jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu określonego zarządzeniem z 28 lutego 2008 r. oraz o skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma - w tym przypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata - w tym przypadku wpis. W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż pomimo prawidłowo doręczonego w dniu 19 marca 2009 r., wezwania z 16 marca 2009 r. (którego charakter szczegółowo wyjaśnił NSA we wspomnianym wyżej postanowieniu) do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 lutego 2008 r. w sprawie uiszczenia wpisu, Skarżąca wpisu tego nie uiściła. Od obowiązku jego zapłaty nie zwalniało Skarżącej wniesienie zażalenia na "zarządzenie z dnia 16 marca 2009 r.". Inaczej mówiąc złożenie tego zażalenia nie przerwało biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi (który upływał w dniu 26 marca 2009 r. - czwartek), zakreślonego w wezwaniu z 16 marca 2009 r., co oznacza, że jego złożenie nie mogło zniweczyć skutków nieuiszczenia wpisu. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu - wystosowane po odmownym załatwieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, stanowi jedynie informację o obowiązku jego uiszczenia. Nie mieści się ono zatem w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. i nie przysługuje na nie żaden środek zaskarżenia. Środek taki nie przysługuje także na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 lutego 2008 r. Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym odrzuceniu podlega skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.