III SA/Wa 407/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 21 czerwca 2013 r. o sygn. akt III SA/Wa 407/13 w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej siedziby strony Skarżącej "w W." zastąpić "w S." Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 407/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W komparycji powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał K. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy). W komparycji wyroku z dnia 21 czerwca 2013 r. o sygn. akt III SA/Wa 407/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako stronę skarżącą wskazał K. Sp. z o.o. z siedzibą w W., gdy w rzeczywistości stroną Skarżącą w przedmiotowej sprawie była K. Sp. z o.o. z siedzibą w S.. Jak wynika z odpisu KRS Skarżącej na dzień wydania wyroku w niniejszej sprawie firma Skarżącej brzmiała K. Sp. z o.o., zaś jej siedzibą był S.. Tym samym należy stwierdzić, że w komparycji powyższego wyroku nastąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym wskazaniu siedziby strony skarżącej, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.