III SA/Wa 4090/06

PostanowienieWSA w Warszawie2007-01-24

Skład orzekający: Aneta Trochim-Tuchorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który nie jest organem właściwym do jej przyjęcia, jest spóźniona, jeśli zostanie przekazana organowi właściwemu po upływie terminu do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 PPSA nie przerywa biegu terminu do jej wniesienia. Decydująca jest data przekazania skargi organowi właściwemu. Jeśli ta czynność nastąpi po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia rozstrzygnięcia, skarga podlega odrzuceniu jako spóźniona.
Stan faktyczny
Skarżąca R. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów. WSA przekazał skargę Ministrowi Finansów. Skarżąca kwestionowała decyzję Ministra Finansów utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącej uiszczony wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska /spr./ po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Ministra Finansów z dnia ... września 2006 r., nr ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej R. G. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 200,00 (dwieście) złotych. Minister Finansów decyzją z dnia ... września 2006 r., nr ... utrzymał w mocy decyzję Izby Skarbowej w S. z dnia ... listopada 2003 r., nr ... odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia ... listopada 2002 r., nr ... w przedmiocie podatku od towarów i usług. Powyższa decyzja Ministra Finansów wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie jej zaskarżenia została doręczona R. G. oraz jej pełnomocnikowi doradcy podatkowemu J. M. w dniu 9 października 2006 r., co wynika z pokwitowań na zwrotnych potwierdzeniach jej odbioru. W dniu 7 listopada 2006 r. nadano w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą nr... zawierającą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia ... września 2006 r., nr ... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy piśmie z dnia 9 listopada 2006 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2006 r., skargę R. G. przekazał według właściwości Ministrowi Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 powołanej ustawy). Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. W przypadku więc wniesienia skargi do organu niewłaściwego, decyduje data przekazania tej skargi organowi właściwemu. W świetle powyższego w rozpatrywanej sprawie jako czynność spełniającą powyższe warunki można traktować tylko czynność przesłania skargi do Ministra Finansów. Skoro więc zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem została doręczona skarżącej w dniu 9 października 2006 r., a skargę adresowaną do Ministra Finansów nadano dopiero w dniu 10 listopada 2006 r., to skarga jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Nie ma znaczenia, że skarżąca w otwartym terminie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ nie jest on organem właściwym w rozumieniu art. 54 § 1 powołanej ustawy. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło