III SA/Wa 4121/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Radosław Teresiak, po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. AG z siedzibą w Niemczech na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy od stycznia do grudnia 2015 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz L. AG z siedzibą w Niemczech kwotę 3251 zł (słownie: trzy tysiące dwieście pięćdziesiąt jeden złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. L. AG z siedzibą w Niemczech (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres rozliczeniowy od stycznia do grudnia 2015 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. Skarżąca cofnęła skargę, wskazując, że w dniu 15 maja 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie Vega International, C-235/18, w którym orzekł, że art. 135 ust. 1 lit. b dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że w okolicznościach takich jak te rozpatrywane w postępowaniu głównym udostępnienie kart paliwowych przez spółkę dominującą swoim spółkom zależnym, umożliwiające tym ostatnim zaopatrzenie w paliwo pojazdów, których transport zapewniają, może zostać uznane za usługę udzielenia kredytu zwolnioną z podatku od wartości dodanej w rozumieniu tego przepisu. W związku z powyższym Skarżąca uznała, że dalsze popieranie skargi stało się niecelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie Skarżąca pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe, zwracając jednocześnie stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.