III SA/Wa 414/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. I. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Skarżący – M. I., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Powołując się na art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") Skarżący w przedmiotowej skardze zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania wszystkich czynności egzekucyjnych dotyczących nieruchomości położonych w Z. objętych księgami wieczystymi nr [...] oraz nr [...] , uzasadniając to tym, że "organ egzekucyjny dokonał zajęcia ww. nieruchomości", zaś egzekucja może spowodować niepowetowane i nieodwracalne szkody w razie "bardzo prawdopodobnego zbycia tych składników majątkowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wyjaśnić należy, że wstrzymanie wykonania orzeczeń organów administracji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest instytucją, którą można zastosować do wszystkich aktów wydawanych przez organy administracji. W świetle poglądów wyrażanych w doktrynie, możliwość wstrzymania wykonania orzeczeń wykluczono, gdy zaskarżonym aktom nie można nadać w postępowaniu administracyjnym rygoru natychmiastowej wykonalności (por. Z. Kmieciak Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Państwo i Prawo 2003/5/18). Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 122). Wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności związane jest bowiem jedynie z elementem realizacji przyznanych stronie uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na nią obowiązków, a więc sferą zdeterminowanych przez normę zachowań. Akceptując wyrażane poglądy stwierdzić więc trzeba, że wstrzymanie wykonania może zatem dotyczyć wyłącznie aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Zauważyć też należy, że kwestia wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, a więc ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004, s. 217). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy więc stwierdzić, że postanowienie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego (a z takim postanowieniem mamy do czynienia w sprawie) "nie nadaje się do wykonania", gdyż nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. W ocenie Sądu skoro zaskarżone postanowienie nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec tym samym o wstrzymaniu jego wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie wskazać należy, iż czym innym jest wstrzymanie czynności egzekucyjnych, a czym innym wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że nie jest władny wstrzymać czynności egzekucyjnych, o co literalnie wnosi Skarżący. W kompetencji Sądu jest jedynie wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., co w niniejszej sprawie nie było możliwe, z przyczyn wskazanych powyżej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek Skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.