III SA/Wa 417/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Kleiber, asesor WSA Artur Kot (spr.), Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Pismem z 28 listopada 2005 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] września 2005 r., w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Z akt sprawy wynika, że w piśmie z 20 kwietnia 2006 r., które wpłynęło do Sądu 19 czerwca 2006 r., zawarte zostało oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, a także wniosek o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, nie wystąpiły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Należało zatem uznać, ze skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.