III SA/Wa 4209/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M.Z. kwotę 50 zł (słownie: pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu połowy wpisu od skargi. Pismem z 9 listopada 2006 r. M. Z. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] września 2006 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W dniu 2 lutego 2007 r. Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Pismem nadanym 14 maja 2007 r. Skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną wyżej decyzję, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z 20 lutego 2007 r., I SA/Kr 1476/05, którym uchylono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] września 2005 r. oraz decyzję ją poprzedzającą. Podniósł, że skoro decyzje te, jako stanowiące podstawę prowadzonego postępowania egzekucyjnego, zostały prawomocnie uchylone, to nie ma racji bytu postępowanie egzekucyjne, a tym samym odpadła potrzeba jego wstrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazaną na wstępie decyzję. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie, które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 15 maja 2007 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów w wysokości połowy uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa.