III SA/Wa 421/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej K. Sp. z o.o. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. K. Sp. z o.o., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia. Wezwaniem z dnia 9 marca 2010 r. skierowanym do pełnomocnika Spółki Sąd zwrócił się o nadesłanie – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma – oryginału bądź uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Spółki przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, bądź sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie powyższe, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 22 marca 2010 r. W dniu 30 marca 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik Spółki cofnął skargę, nadmieniając iż w załączeniu przedkłada pełnomocnictwo. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnictwo to nie zostało nadesłane wraz z powyższym pismem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 67 § 5 P.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Z kolei pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy (tj. akt sądowych) pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, o czym stanowi art. 37 § 1 P.p.s.a. Według zaś art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa do akt sądowych. Wykazanie prawidłowości ustanowienia pełnomocnika wymaga, w przypadku osób prawnych, udokumentowania sposobu reprezentowania Spółki. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego w sposób prawidłowy. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia braku formalnego w terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Spółki w dniu 22 marca 2010 r. Termin siedmiodniowy do złożenia pełnomocnictwa zaczął biec w dniu 23 marca 2010 r. i upłynął w dniu 29 marca 2010 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Do dnia wydania niniejszego postanowienia - pełnomocnik Spółki mimo wezwania nie złożył pełnomocnictwa do reprezentacji Spółki. W tej sytuacji skargę należało odrzucić. Na marginesie należy wskazać, iż Sąd nie mógł umorzyć postępowania w sprawie zgodnie ze złożonym przez pełnomocnika Spółki wnioskiem, bowiem skarga zawiera braki formalne gdyż pełnomocnik Spółki nie złożył pełnomocnictwa. Zaś merytoryczne rozpoznanie skargi może nastąpić dopiero wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r. SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.