III SA/Wa 425/15

PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-22

Skład orzekający: Lucyna Kaligowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy strona została już zwolniona z kosztów sądowych prawomocnym postanowieniem, zasadne jest dalsze rozpoznawanie jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu, jeśli strona została już wcześniej prawomocnie zwolniona z tych kosztów na mocy postanowienia sądu. W takiej sytuacji dalsze rozpoznawanie wniosku jest zbędne. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie, gdy sytuacja finansowa strony jest trudna, a jej dochody pozwalają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych i związanych z leczeniem.
Stan faktyczny
Skarżąca E.F. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni wskazała na trudną sytuację finansową, utrzymując się z niskiej renty i ponosząc wysokie koszty utrzymania mieszkania oraz leczenia. Wcześniej została już prawomocnie zwolniona z kosztów sądowych. Sąd rozpoznał wniosek o ustanowienie adwokata, uwzględniając trudną sytuację materialną skarżącej.
Rozstrzygnięcie
1. umorzenie postępowania w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2. przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości, w całości i w części oraz rozłożenia na raty zapłaty części zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata Skarżąca E. F. zwróciła się o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W wykonaniu wezwania Sądu przesłała formularz PPF, w którym zaznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Podała, iż utrzymuje się z renty wynoszącej 568,40 zł netto. Z tej kwoty musi ponosić stałe opłaty licznikowe, które wynoszą ok. 260 zł. Do tego dochodzi czynsz w wysokości 535 zł, którego nie jest w stanie opłacać. Skarżąca wskazała, iż nie posiada żadnych oszczędności. Do majątku zaliczyła mieszkanie, zaś do wydatków opłaty za prąd (ok. 134 zł), gaz (ok. 50 zł), czynsz (535 zł), leki (ok. 80 zł), ratę kredytu (ok. 220 zł). Skarżąca przedłożyła roczne obliczenie podatku PIT-40A, decyzję o waloryzacji renty, dokumenty obrazujące wydatki, umowę o kredyt gotówkowy wraz z załącznikami, potwierdzenie salda lokalu, zaświadczenie lekarskie, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, dokumentację medyczną. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż w niniejszej sprawie Skarżąca zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zwolnienie to wynika z art. 239 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", zgodnie z którym, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Wobec Skarżącej postanowienie takie wydano w dniu 16 lutego 2015 r. Na jego mocy zwolniono ją od kosztów sądowych. Przyznane w tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte. W tej sytuacji rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne, a postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a. Odnosząc się natomiast do wniosku o ustanowienie adwokata stwierdzić należy, iż zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że sytuacja finansowa Skarżącej jest trudna. Źródłem jej utrzymania jest renta w wysokości 568,40 zł. Środki, którymi dysponuje są więc ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych, w tym związanych z poratowaniem zdrowia (wobec Skarżącej orzeczono [...] stopień niepełnosprawności). Sama tylko opłata za lokal wynosi ponad 500 zł i jak wynika z informacji z 7 grudnia 2015 r. Skarżąca ma problemy z jej regulowaniem. Niedopłata z tytułu czynszu wynosi bowiem ponad 1.972 zł. Tym samym uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na opłacenie wynagrodzenia pełnomocnika. Wynagrodzenie względem dotychczasowego pełnomocnika pokryła córka. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1, art. 249a oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło