III SA/Wa 431/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń, luty oraz listopad 2006 r. postanawia - zawiesić postępowanie sądowe - Skarżąca – B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług. Przedmiot sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości włączenia kosztów ubezpieczenia do podstawy opodatkowania usługi leasingu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli wynik sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania na podstawie wskazanego przepisu jest zatem uzasadnione i celowe w przypadku posiadania przez sąd wiedzy o innym toczącym się postępowaniu o charakterze prejudycjalnym w stosunku do rozpoznawanej sprawy. Postanowieniem z 7 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 460/10, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, celem rozpoznania innej, zawisłej przed nim sprawy, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") w trybie przewidzianym w art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 90 poz. 864/2 ze zm.) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa Unii Europejskiej o treści: a) czy przepis art. 2 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L z 2006 r. nr 347 poz. 1 z późn. zm.) należy interpretować w ten sposób, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy jako jedną kompleksową usługę złożoną leasingu, b) w przypadku odpowiedzi na powyższe pytanie, że usługę ubezpieczenia przedmiotu leasingu oraz usługę leasingu należy traktować jako usługi odrębne, czy art. 135 ust. 1 lit. a) wzw. z art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE seria L z 2006 r. nr 347 poz. 1 z późn. zm, dalej: "Dyrektywa ") należy interpretować w ten sposób, że korzysta ze zwolnienia usługa ubezpieczenia przedmiotu leasingu, gdy to leasingodawca ubezpiecza ten przedmiot, obciążając kosztami tego ubezpieczenia leasingobiorcę? Z treści przedstawionego pytania prejudycjalnego wynika, że udzielona przez TSUE odpowiedź będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Sądy krajowe mają obowiązek stosowania i dokonywania wykładni przepisów krajowych z uwzględnieniem obowiązujących w danym zakresie przepisów prawa unijnego, natomiast TSUE jest jedynym organem uprawnionym do dokonywania wiążącej interpretacji tychże przepisów, a prowadzone przed nim postępowanie mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza celowość zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie, której przedmiot wymaga rozstrzygnięcia takich samych, jak podniesione w pytaniu prejudycjalnym, kwestii interpretacyjnych związanych z art. 2 ust. 1 lit. c) oraz art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy w zakresie, w jakim te przepisy odnoszą się do usług leasingu oraz usług ubezpieczenia przedmiotu leasingu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie do czasu wydania przez TSUE orzeczenia w kwestii objętej pytaniem wskazanym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sygn. akt I FSK 460/10.