III SA/Wa 431/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do kwietnia 2013 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżący A.M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, że jest osobą bezrobotną, bez majątku, z powodu złego stanu psychicznego nie może podjąć pracy, nie jest w stanie utrzymać rodziny, w tym trójki dzieci, jest na utrzymaniu żony, która ma zajęte konto i otrzymuje [...] zł wynagrodzenia, dodatkowo pobiera 500+. Skarżący wskazał, iż dom oraz działka, na której jest on położony są własnością żony. Przedstawił zestawienie wydatków wśród których wymienił utrzymanie domu (590 zł), media (390 zł) i inne takie m. in. jak żywność, paliwo, leki, ubrania, wydatki związane ze szkołą (1.550 zł). Skarżący przedłożył zaświadczenie o zarobkach, zeznania podatkowe i wyciąg z rachunku bankowego. Pismem z 12 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącego do udzielenia dodatkowych wyjaśnień, na które to wezwanie jednak nie odpowiedział. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wniosek Skarżącego referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Po pierwsze Skarżący nie sprostał wymogowi wykazania, że spełnia przesłankę z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wiąże się to z tym, że nie wykonał on wezwania z 12 kwietnia 2018 r. do nadesłania dokumentów źródłowych takich choćby jak dokumenty obrazujące wydatki, zaświadczenie o stanie zdrowia, dokumenty potwierdzające status bezrobotnego. W efekcie referendarz sądowy nie ma pełnego wglądu w sytuację finansową Skarżącego, a to z kolei jest konieczne aby podjąć obiektywne i niepozostawiające wątpliwości rozstrzygnięcie o przyznaniu mu prawa pomocy w żądanym zakresie. Po drugie nawet te dokumenty, które Skarżący przedstawił wykluczają go z grona osób uprawnionych do uzyskania wsparcia w formie prawa pomocy. Wynika z nich mianowicie, że jeszcze w 2016 r. Skarżący osiągnął w ramach działalności gospodarczej przychód w wysokości [...] zł. Nadto z nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego wynika stałe posiadanie środków w wysokości wystarczającej na uregulowanie jedynego na tym etapie kosztu sądowego w sprawie, tj. wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W okresie od 24 stycznia do 4 kwietnia 2018 r. saldo na tym rachunku nie spadło bowiem poniżej 1.000 zł. W tej sytuacji referendarz sądowy nie znalazł żadnego uzasadnienia dla przyjęcia jakoby budżet państwa miał kredytować Skarżącego, skoro może on we własnym zakresie - z posiadanych środków - uiścić występujące na tym etapie koszty sądowe. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.