III SA/Wa 432/12

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Biura [...] sp. z o.o. z/s w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca - Biuro [...] sp. z o.o. na urzędowym formularzu PPPr, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując, iż 31 stycznia 2012 r. złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości. Wysokość kapitału zakładowego Skarżąca oznaczyła na kwotę 32.000 zł. Zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 4.565,26 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca przesłała kopię wniosku o ogłoszenie upadłości, który w jej ocenie zawiera kompletne dane dotyczące jej sytuacji finansowej. Wyjaśniła nadto, że nie składa deklaracji VAT, nie posiada udziałów w innych jednostkach, nie posiada rachunków bankowych. Wynagrodzenie pełnomocnika wyniesie 1 zł. Wspólnicy nie złożyli zeznania podatkowego za 2011 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Powyższe uregulowanie wprost przenosi na stronę ciężar wykazania przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy. Wobec tego pochodzące od niej informacje na temat jej możliwości płatniczych, powinny być na tyle szczegółowe, by możliwa była ocena rzeczywistej kondycji finansowej strony. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia kryterium wskazanego w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., referendarz sądowy stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Z przedłożonych materiałów wynika, że na kontach bankowych Skarżąca zgromadziła środki. Aktualnie znajduje się na nich kwota 29.830,95 zł. Skarżąca dysponuje zatem kwotą, która pozwala jej na sfinansowanie swego udziału w niniejszym postępowaniu. Zwłaszcza, że na obecnym jego etapie jedynym wymaganym kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 5.993 zł. Istotne jest także to, że Skarżąca uiściła opłatę stałą w kwocie 1.000 zł od wniosku o ogłoszenie upadłości. Referendarz sądowy nie znalazł natomiast argumentów przemawiających za preferencyjnym traktowaniem opłat należnych w postępowaniu upadłościowych w stosunku do tych należnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.