III SA/Wa 4322/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska, , po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2050/05 postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia 28 czerwca 2006 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, G. J. poinformował Sąd, że pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r. stwierdzającego nieważność zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, organ nie podjął w jego sprawie żadnych czynności i w dalszym ciągu opłaca on zaległe należności. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił, że po stwierdzeniu nieważności decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2005 r. akta sprawy wraz z wnioskiem o ponowne jej rozpatrzenie przekazano Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej, który w związku ze zmianą z dniem 24 sierpnia 2005 r. obowiązującego stanu prawnego przekazał w dniu 19 lipca 2006 r. sprawę właściwemu organowi odwoławczemu - Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W dniu 13 września 2006 r. organ ten wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2005 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. Pełnomocnik organu wyjaśnił również, że stwierdzenie przez Sąd nieważności decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek nie miało wpływu na ich wymagalność i skuteczność działań zmierzających do ich wyegzekwowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że w sytuacji, gdy strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpatrywanej sprawie skarżący wezwania takiego do organu nie skierował, czym nie dopełnił wszystkich warunków dopuszczalności skargi. Na marginesie należy jedynie zaznaczyć, że postępowanie w sprawie umorzenia należności z tytułu składek prowadzone jest niezależnie od postępowania egzekucyjnego dotyczącego tych należności. Samo zatem złożenie wniosku o umorzenie należności nie powoduje wygaśnięcia, ani zawieszenia obowiązku uiszczenia zaległych składek - co sugeruje skarżący - dopiero pozytywne załatwienie tego wniosku prowadzi do wygaśnięcia przedmiotowych należności. Sąd, biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.