III SA/Wa 435/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. postanawia: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2017 r. zawarte w pkt 2 wyroku Sądu z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 435/16; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz S.Z. kwotę 320 złotych (słownie: trzysta dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 31 maja 2017 r. uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. i zasądził od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 220 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że koszty sądowe zostały przyznane na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804), dalej: "o.c.r.p.". Sąd wskazał, że strona skarżąca ustanowiła na rozprawie swoim pełnomocnikiem radcę prawnego, a wpis sądowy wynosił 440 zł. Pełnomocnik strony skarżącej pismem z 11 sierpnia 2017 r. wniósł zażalenie na postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt 2 wskazanego powyżej wyroku. W uzasadnieniu podniósł, że Sąd orzekając o należnych kosztach, pominął uiszczony wpis sądowy od zażalenia na postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Według wskazanego przepisu, uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Tak określona podstawa uchylenia wskazuje, że mogą być nią objęte zarówno przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 20 maja 1999 r., sygn. akt II UZ 58/99). W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", to znaczy niewzbudzająca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia. Po rozpatrzeniu zarzutów i argumentów zażalenia Sąd uznał za zasadne uchylić postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w pkt 2 wyroku z 31 maja 2017 r. i wydać nowe rozstrzygnięcie w tym zakresie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W przypadku postępowania, w którym strona reprezentowana jest przez radcę prawnego (art. 205 § 2 p.p.s.a.) niezbędne koszty postępowania stanowi jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach oraz koszty sądowe (art. 211-213 p.p.s.a.). Stosownie do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiło z dniem wniesienia skargi do Sądu pismem z 4 stycznia 2016 r., złożonym osobiście w organie administracji 7 stycznia 2016 r. (data stempla urzędowego). W dniu składania skargi obowiązywały przepisy wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, które weszło w życie 1 stycznia 2016 r. Przepisy te obowiązywały do 26 października 2016 r. Po tej dacie obowiązują przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1668), z zastrzeżeniem wynikającym z § 2 tego rozporządzenia, zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a o.c.r.p. stawkę minimalną w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia była należność pieniężna, obliczało się, biorąc pod uwagę wartość przedmiotu sprawy, która w rozpatrywanej sprawie wynosiła 85 zł. W związku z powyższym zastosowanie znalazł § 2 pkt 1 o.c.r.p., zgodnie z którym stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych wynosiły przy wartości przedmiotu do 500 zł – 120 zł. Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłaty sądowe, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., to wpis pobierany od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym danej instancji, w tym skarg oraz zażaleń (art. 230 p.p.s.a.). W świetle tak określonego stanu prawnego Sąd zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz S.Z. kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] listopada 2015 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r., kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 6 maja 2016 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz kwotę 120 zł stosownie do § 2 pkt 1 o.c.r.p. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia, odnośnie pkt II sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 2 pkt 1 o.c.r.p.