III SA/Wa 4369/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... września 2006 r. nr ... w przedmiocie: pozostawienia bez rozpoznania odwołania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia - odrzucić skargę. - Postanowieniem z dnia... września 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pozostawiło bez rozpoznania odwołanie skarżącego od decyzji z dnia ... czerwca 2006 r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta W. w sprawie określenia podatku od nieruchomości za 2004 rok. W treści postanowienia pouczono skarżącego o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w terminie trzydziestu dni od dnia jego doręczenia Postanowienie to doręczono w dniu 16 października 2006 r. Pismem z dnia 20 listopada 2006 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 21 listopada 2006 r., skarżący wniósł na ww. postanowienie skargę kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. W myśl art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływana jako "u.p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 u.p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Wobec doręczenia zaskarżonego postanowienia w dniu 16 października 2006r. ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upłynął w rozpoznawanej sprawie w dniu 15 listopada 2006 r. Z tego względu skargę wniesioną dopiero w dniu 21 listopada 2006 r. należało na podstawie w art. 58 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. odrzucić.